Γιατί η ενίσχυση των μονότεκνων και δίτεκνων οικογενειών μπορεί να λύσει το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας!…

Του Σωτήρη Χ. Σωτηρόπουλου*

Αυτές τις μέρες κατά την ψήφιση του Πολυνομοσχέδιου στη Βουλή, πολύ μελάνι χύθηκε και πολλές κραυγές ακούστηκαν για την γενναία αύξηση των οικογενειακών επιδομάτων στους μονότεκνους και δίτεκνους  και την μικρή αύξηση ή ελάχιστη μείωση στους τρίτεκνους και πολύτεκνους (ακόμη και την κατάργηση στα μεγάλα εισοδήματα)

Ο γράφων, είμαι πολύτεκνος με 4 μεγάλα πλέον παιδιά που δεν έτυχα αυτού του «ευεργετήματος». Αντίθετα σήμερα (εγώ ο συμπαθών –το ομολογώ- της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής στο θέμα) τα 2 από τα παιδιά μου με δυο μεταπτυχιακά το καθένα, έμειναν άνεργα το ένα επί 3 χρόνια και το έτερο εξακολουθεί να είναι άνεργο και τρόφιμο στην οικογενειακή στέγη… Ας είναι.

Λοιπόν, παρότι το κονδύλιο για την «στήριξη του παιδιού» αυξήθηκε με γενναιότητα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, οι ουρανομήκεις κραυγές έφτασαν στους έβδομους ουρανούς, σύμπασας της   μείζονος και ελάσσονος Αντιπολίτευσης (από την φασιστική Δεξιά του Μιχαλολιάκου μέχρι την πούρα κομμουνιστική Αριστερά του Κουτσούμπα) και τα «κροκοδείλια δάκρυα» περίσσευσαν… Και μάλιστα με επιχειρήματα έωλα (ακόμη και με την κυριολεκτική-ετυμολογική ερμηνεία της λέξης: έωλος=βρώμικος , βλ λεξ. Liddel Scott).  Μάλιστα οι οιμωγές των αντιπάλων της Κυβέρνησης συνοδεύτηκαν από τις «στημένες» εκπομπές των πρωϊνάδικων με αντιπολιτευτικές κορώνες εκπροσώπων οργανώσεων (κυρίως των τρίτεκνων) που δεν κρύβουν ότι είναι κομματικά παραμάγαζα της Νέας Δημοκρατίας.

Το κύριο επιχείρημα των αντιδρώντων –στο οποίο και θα σταθούμε- είναι ότι με την «αδικία» που γίνεται στις τρίτεκνες και πολύτεννες οικογένειες, θα καταρρεύσει πλήρως το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας!!… Και βεβαίως χωρίς να αιτιολογούν τη θέση τους αυτή.

Για να δούμε όμως είναι σωστή αυτή η άποψη και δικαιολογεί τους φόβους τους; Τα οικογενειακά επιδόματα στις τρίτεκνες (για πρώτη φορά) οικογένειες δόθηκαν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993 κα μάλιστα με τυμπανοκρουσίες. Τότε οι γεννήσεις  ήσαν 102.000 το χρόνο, σήμερα μετά 25 ολόκληρα χρόνια ο γεννήσεις περιορίστηκαν στις 92.000 το χρόνο, δηλαδή έγιναν 10.000 το χρόνο λιγότερες!!…. Που είναι λοιπόν η ενίσχυση και η σωτηρία του δημογραφικού προβλήματος; Πουθενά.

Θα μου πείτε βεβαίως, ότι στηρίχτηκαν κάπως οι πολυμελείς οικογένειες να περνάνε καλλίτερα, να σπουδάζουν με κάποια άνεση τα παιδιά τους κλπ. Πολύ σωστά, γιατί έτσι πρέπει. Όμως το δημογραφικό πρόβλημα, όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά χειροτέρεψε…

Και τούτο γιατί στο διάστημα αυτό δεν ενισχύθηκε η μεγάλη, η συντριπτική πλειοψηφία των ζευγαριών οικογενειών άτεκνων, μονότεκνων και δίτεκνων που φτάνουν να είναι περίπου στο ένα εκατομμύριο, ενώ οι τρίτεκνες και πολύτεκνες δεν ξεπερνούν τις 5 με 6 δεκάδες χιλιάδες… Και το ερώτημα που τίθεται είναι, ποιος δικαιούται και θέλει το οικονομικό κίνητρο για να αποκτήσει το πρώτο ή το δεύτερο ή το τρίτο παιδί;  Ασφαλώς η πλειοψηφία αυτών των ζευγαριών (δηλ οι μονότεκνες και δίτεκνες οικογένειες) που σύμφωνα με το αμείλικτο νόμο των πιθανοτήτων και της στατιστικής επιστήμης θα δώσουν περισσότερα παιδιά στην πατρίδα αφού είναι δεκαπλάσιες σε αριθμό από τις μέχρι τώρα επιδοτούμενες.

Κοντά στο νου και γνώση, λοιπόν!!… Γιατί το οικονομικό κίνητρο (μαζί βέβαια με άλλα κίνητρα, όπως βρεφονηπιακοί σταθμοί, διευκολύνσεις από την εργασία, φορολογικές ελαφρύνσεις κλπ)  θα ωθήσει τους νέους ανθρώπους να δουν ένα μέλος στην οικογένειά τους που το επιθυμούν διακαώς, σε αντίθεση με τους τρίτεκνους ή πολύτεκνους που σε δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες (όπως είναι οι σημερινές) είναι καταπονημένοι και τους φτάνουν τα 3 ή 4 παιδιά…. Εκτός και θεωρούμε και πιστεύουμε ότι οι θηριώδεις (έστω και σπάνιες) οικογένειες των 6-8-10 παιδιών θα σώσουν το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, αφού αυτές συνήθως γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από παρεκκλησιαστικές ή δήθεν φιλανθρωπικές οργανώσεις….

Τελικό συμπέρασμα. Άλλο η ενίσχυση τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών που έχουν μικρά εισοδήματα, για να ζουν καλλίτερα και με αξιοπρέπεια και άλλο η λύση του δημογραφικού προβλήματος της φιλτάτης πατρίδας που έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα της χώρας σήμερα  δεν σώζεται από αυτούς. Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο εφόσον ενισχυθούν τα νέα ζευγάρια που δεν έχουν παιδιά ή έχουν ένα και δύο για να αποκτήσουν ένα ακόμη…

Επομένως η «έμπνευση» της κυβέρνησης να ψηφίσει αυτή την ρηξικέλευθη πρόταση ήταν πράγματι σοφή και επιβεβλημένη. Και δεν ξέρω αν την έχουν πολυκαταλάβει οι βουλευτές της (αν κρίνω από τα αντεπιχειρήματά τους που …τραυλίζουν όταν δέχονται τον ορυμαγδό των κατηγοριών από την αντιπολίτευση ή από κάποια γνωστά  μίσθαρνα τηλεπαπαγαλάκια…).

Καιρώ τω μέλλοντι ίδωμεν, εάν και κατά πόσον το νέο μέτρο που ψηφίστηκε θα δικαιώσει ή όχι  τις δικές μας απόψεις.

 

*Παιδίατρος, πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.