Το θέμα του δρόμου «αύριο – μεθαύριο» λήγει. Ο αυτοκινητόδρομος θα γίνει αφού το θέλουν και οι δήμοι και η Περιφέρεια και με εκφρασμένο, επανειλημμένα, το κυβερνητικό ενδιαφέρον. Με το ίδιο σκεπτικό, μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, αναμένουμε και πάλι… το τρένο να «σφυρίξει». Αν θέλουμε ωστόσο να βρεθούμε μπροστά στις εξελίξεις, ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με το μεγαλύτερο ίσως θέμα της επόμενης δεκαετίας και αυτό δεν είναι άλλο… από το νερό και ειδικότερα, το φράγμα του Πηνειού.
Αφορμή για το ρεπορτάζ μας έδωσαν οι «σπόντες» των εκπροσώπων της Αχαΐας στο πρόσφατο τραπέζι που έγινε στο Παλούκι, ενόψει των εκλογών της ΚΕΔΕ, που ούτε λίγο ούτε πολύ, ζήτησαν νερό από το φράγμα του Πηνειού προκειμένου να μην «σαμποτάρουν» τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα – Πύργος, ζητώντας νέα χάραξη. Και όταν μια περιοχή που δημιουργεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, αυτό του φράγματος Πείρου – Παραπείρου, ζητά… και το δικό σου νερό, λέει από μόνο του πολλά.
Ο μισός κάμπος «διψάει»!
Πως να δώσουμε νερό από το φράγμα του Πηνειού σε έναν όμορο νομό όταν ο μισός κάμπος της Ηλείας, ο οποίος στηρίζει το μεγαλύτερο μέρος της αγροτικής οικονομίας του νομού, «διψάει»; Χιλιάδες καλλιεργήσιμα στρέμματα δεν αρδεύονται, όταν δίπλα τους έχουν ένα τιτάνιο, για την εποχή του, έργο, το οποίο έγινε για την άρδευση. Εκατοντάδες παραγωγοί καλλιεργούν με δικό τους νερό, με γεωτρήσεις και με ένα κόστος παραγωγής που βγάζει το προϊόν τους εκτός ανταγωνισμού.
Η επέκταση του αρδευτικού δικτύου στην ευρύτερη περιοχή του πρώην δήμου Βουπρασίας είναι επιτακτική και πρέπει να τεθεί σε άμεση προτεραιότητα, όπως φυσικά και το – ήδη δρομολογημένο – έργο της υπογειοποίησης του αρδευτικού δικτύου του ΤΟΕΒ Γαστούνης. Σε άμεση προτεραιότητα πρέπει να τεθεί και το έργο της… ανακατασκεύης του δικτύου του ΤΟΕΒ Σαβαλίων αλλά και η υπογειοποίηση του δικτύου του ΤΟΕΒ Αμαλιάδας – Ροβιάτας.
Και για να λέμε σιγά – σιγά και μερικές αλήθειες; Και η διαχείριση του νερού χρειάζεται τομές και «επαναχάραξη» καθώς είναι κοινό μυστικό ότι οι ΤΟΕΒ έκαναν τον κύκλο τους και χρειάζεται ένα νέο «μοντέλο».
Ποιος πληρώνει τις μελέτες;
Ήρθε επιτέλους η ώρα να καθίσουν και οι τρεις δήμαρχοι της πεδινής Ηλείας στο ίδιο τραπέζι, να γίνει μια κοινή συνεδρίαση και των τριών δημοτικών συμβουλίων και να γίνει ένας ολοκληρωτικός σχεδιασμός από την αρχή.
Το διυλιστήριο του φράγματος του Πηνειού, καλό, στραβό, με τα όσα προβλήματά του, έγινε. Θα γίνουν και οι απαραίτητες επεμβάσεις – επισκευές και το νερό θα «τρέξει πάλι στο αυλάκι».
Η δεύτερη φάση, αυτή της υδροδότησης των δήμων Πηνειού και Ανδραβίδας – Κυλλήνης πλησιάζει. Ποιος θα πληρώσει πάλι τις μελέτες, ο δήμος Ήλιδας; Γιατί δεν θυμόμαστε αν μέχρι στιγμής οι άλλοι δύο δήμοι έχουν συνεισφέρει οικονομικά στο όλο έργο μέχρι σήμερα, ούτε θυμόμαστε αντίστοιχα θέματα στα δημοτικά τους συμβούλια.
Έχουμε πάρα πολλά θέματα να λύσουμε πρώτα στο εσωτερικό του νομού γιατί αναμφισβήτητα, ανάλογα προβλήματα υπάρχουν και στο αρδευτικό δίκτυο της Νότιας Ηλείας από το φράγμα του Αλφειού. Και με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής να είναι… μη προβλέψιμες, το θέμα της διαχείρισης του νερού αναμένεται αναμφίβολα να είναι το κύριο θέμα του μέλλοντος.
Ας μην το αφήσουμε και αυτό για την τελευταία στιγμή, όταν θα είναι πια αργά!
