25.9 C
Pýrgos
Σάββατο, 24 Ιουλίου, 2021

ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

spot_img

Προτείνουμε να Δείτε

* Ο ποταμός που λατρευόταν στην Ολυμπία ως ποτάμια θεότητα

Ο Αλφειός ποταμός, διασχίζοντας ένα μεγάλο μέρος της Αρκαδίας, αποτελεί φυσικό όριο μεταξύ Αρκαδίας και Ηλείας.

Στην περιοχή της Μεγαλόπολης γίνεται τεχνητή εκτροπή της κοίτης του για να μη μπει στα πεδία εξόρυξης λιγνίτη. Μετά την Καρύταινα εκβάλλει σ’ αυτόν ο Λούσιος ποταμός και δημιουργεί μια βαθιά κοιλάδα ανάμεσα σε επιβλητικούς ορεινούς όγκους.

Ο Αλφειός ή Ασεάτης ή Ρουφιάς ή Κορβουνιάς ήταν ο αγαπημένος ποταμός του βασιλιά των θεών και ανθρώπων, Δία και συνδέερται όσο λίγοι με την ελληνική μυθολογία.

Κατά τον Πλούταρχο, ο Αλφειός ήταν απόγονος του Ήλιου και της Ρόδου. Σύμφωνα με άλλο μύθο, από τις όχθες του Αλφειού έκλεψε ο Ερμής τα βόδια του θεού Απόλλωνα. Επίσης, άλλος μύθος, αναφέρει ότι στις όχθες του Αλφειού γεννήθηκε ο θεός Διόνυσος, ο πιο αγαπημένος θεός των αρχαίων Ελλήνων, από την Σέμελη και τον Δία. Ένας ακόμη μύθος –θεολογία του Ησιόδου [337-338]- αναφέρει ότι ο Αλφειός ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος.

Όμως, σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, ο Αλφειός ήταν κυνηγός που είδε και αγάπησε παράφορα τη νύμφη των πηγών και των δασών, συνοδό της θεάς Άρτεμης, θυγατέρα του Νηρέα και της Δωρίδας, την Αρέθουσα. Εκείνη, θέλοντας να αποφύγει τον έρωτά του πήδησε στο Ιόνιο Πέλαγος και βρέθηκε στο νησί Ορτυγία της Σικελίας, στο κόλπο των Συρακουσών.

Ο Αλφειός μεταμορφώθηκε σε ποτάμι και ξεχύθηκε στο Ιόνιο. Όταν έφθασε στην Ορτυγία η Αρέθουσα, αποφεύγοντάς τον και πάλι, μεταμορφώθηκε σε πηγή. Κι εκεί ένωσαν τα νερά τους σε ένα αιώνιο γλυκό νερό δίπλα στην θάλασσα. Πολλοί από τους αρχαίους Έλληνες δεν πίστεψαν σε αυτό τον μύθο και ιδίως ο ιστορικός Πολύβιος από την Μεγαλόπολη ο οποίος πρώτος επεσήμανε ότι ο Αλφειός ήταν κατά ένα μέρος του υπόγειος ποταμός.

Ο ρομαντικός μύθος που πλάστηκε γύρω από τον περιπαθή έρωτα του Αλφειού με την Αρέθουσα υπήρξε πηγή έμπνευσης τόσο στην αρχαία ποίηση όσο και στη νεότερη. Στην αρχαία ποίηση ο Αλφειός παρουσιάζεται σαν πλανώμενος εραστής σε υγρούς δρόμους «κατά πόντον οδεύει», για να φθάσει και να αγγίξει με τις νερένιες του παλάμες την αγαπημένη του Αρέθουσα, μα εκείνη με χίλια τεχνάσματα, πάντα τον αποφεύγει.

«Ω άπιαστο πουλί, νοσταλγικέ έρωτά μου,

ο πόθος μου σ’ ακολουθεί αιώνιος κυνηγός

κι είσαι –τ’ ακούς;- το ίδιο μου το αίμα κι η καρδιά μου

που ξετινάχτη, απλώθηκε σαν άγριος ποταμός.

Μα είσαι ταμένη στη θεά παρθένα ν’ απομείνεις

κι όσο κι αν τρέχω –αλίμονο- δεν θα σε φτάσω εγώ.

Στην Ορτυγία σε ζύγωσα , μ’ απ’ τον κρουνό μιας κρήνης

ως έσκυβ’ απ’ τα χείλη σου την ηδονή να πιω

ξανά γλιστράς και χύνεσαι κρουστάλλινο νεράκι

και πότισές με, Αρέθουσα, της πίκρας το φαρμάκι»

 

Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι ο Αλφειός ήταν ερωτευμένος με την θεά Άρτεμη, αλλά εκείνη πιστή στους όρκους της παρθενίας της όχι μόνο απέκρουε τον έρωτά του αλλά και τον προκαλούσε συνεχώς με τις παρθένες νύμφες της που χόρευαν ολόγυμνες. Ο Αλφειός, στη διάρκεια μιας από αυτές τις διασκεδάσεις, υπερχειλίζει από το άλσος, πήρε ανθρώπινη μορφή και αναζήτησε την θεά. Η Άρτεμης, έχοντας καταλάβει τις προθέσεις του, άλειψε το πρόσωπό της όπως και των νυμφών της με πηλό. Μόλις ο Αλφειός αναδείχτηκε από τα νερά του βρέθηκε μπροστά τους αλλά εκείνες πανικόβλητες έτρεχαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Εκείνος, αφού δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει ποια ήταν η θεά, αποσύρθηκε απογοητευμένος στην κοίτη του.

Η κοίτη του άλλαξε στην αρχαιότητα και ίσως έτσι γεννήθηκε ο μύθος που θέλει τον Ηρακλή να εκτρέπει τον Αλφειό για να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου. Επειδή όμως ο Αυγείος δεν του έδωσε την αμοιβή του ο ημίθεος Ηρακλής νίκησε τον στρατό του και σκότωσε τον ίδιο. Σε ανάμνηση της νίκη του καθιέρωσε στις όχθες του τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι πηγές του Αλφειού βρίσκονται στο Λύκαιον όρος. Χωρίζεται σε τρία μέρη, ενώ δέχεται πολλούς παραπόταμους με σημαντικότερους τον Λούσιο, τον Ερύμανθο, τον Ενιπέα και τον Λάδωνα, για να χυθεί τελικά στη θάλασσα, κοντά στην Αγουλινίτσα, στον Κυπαρισσιακό κόλπο.

Τα άφθονα νερά του Αλφειού πίστευαν ότι γιάτρευαν τις δερματικές παθήσεις.

Η νωχελική του ροή ευνοεί την αλιεία, ενώ αρδεύει την ομώνυμη κοιλάδα όπου βρίσκεται και η Ολυμπία. Δεν είχαν άδικο οι αρχαίοι Ελληνες που τον θεωρούσαν θεό.

 

 

spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

Δημοφιλέστερα