AΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΗΛΕΙΑ

Απαθείς και αδιάφοροι οι νέοι για τα πολιτικά ζητήματα

ΑΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Ιωάννα Παναγιωτακοπούλου Συγγραφέας

Χαρακτηριστικό φαινόμενο της εποχής μας αποτελεί η αποχή των πολιτών και ιδίως των νεωτέρων σε ηλικία από τα πολιτικά δρώμενα. Η σημερινή νεολαία, παρότι έχει τις δυνατότητες και την ισχύ να παρέμβει δυναμικά στην εξέλιξη της κοινωνίας, εντούτοις επιλέγει να αποστασιο­ποιηθεί από τα πολιτικά ζητήματα, διατηρώντας μιαν αδιάφορη και απαθή στάση.

Στην Ελλάδα, στη χώρα όπου στην αρχαιότητα υπήρξαν οι πρώτοι δάσκαλοι της πολιτικής τέχνης, εκείνοι οι οποί­οι έδωσαν το πρότυπο του ενεργού πολίτη και είχαν ταυτίσει την πολιτική με την ηθική, θεωρώντας τη ως την υψηλότερη έκφραση κοινωνικής λειτουργίας, από την μεταπολεμική περίοδο και ύστερα οι αντιλήψεις αυτές και τα πρότυπα έχουν αλλοτριωθεί.

Η πολιτικοποίηση – η προαιρετική δηλαδή συμμετοχή του πολίτη στα πολιτικά θέματα, προκειμένου να μπορεί να συνεργάζεται με τους συ­μπολίτες του και να συναποφασίζει για την επίλυση των κοινωνικών και πολιτικών θεμάτων που υφίστανται – για μια μερίδα πολιτών αποτελεί μια έννοια παρεξηγημένη και για μια άλλη έχει δυ­στυχώς μεταλλαχθεί σε επιζήμια κομματικοποίηση.

Στον αντίποδα του πολιτικοποιημένου πολίτη απαντάται πλέον ο κομματικοποιημένος, ο πολίτης δηλαδή που εγκλωβίζεται σε ένα κόμμα, δεν ασκεί κριτική, φοράει παρωπίδες, φανατίζεται και ταυτίζεται πλήρως με την εκάστοτε εφαρμο­ζόμενη πολιτική αυτού.

Εν ολίγοις υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων σήμερα που δεν αι­σθάνεται την κοινωνική του ευθύνη. Η σύγχρονη Ελληνική κοινωνία δεν αντιλαμβάνεται την αξία και την έννοια της πολιτικής και της δημοκρατίας.

Ούτε το γεγονός πως είναι αλληλένδετες μετα­ξύ τους και στηρίζονται στη συμμετοχή των πολιτών κι επίσης ότι βασικές τους προϋποθέσεις αποτελούν τόσο η έμπρακτη συμμετοχή και συνεργασία της πλειοψηφίας που εξουσιάζει,όσο και της μειοψηφίας που ασκεί έλεγχο στην εξουσία.

Το δυσμενές κλίμα της εποχής από τη μία, στο οποίο κυριαρχούν η έλλειψη πολιτικής διαπαιδα­γώγησης από τους αρμόδιους φορείς, ο ωφελιμισμός, ο ατομικισμός, ο ανταγωνισμός, η αναξιοκρα­τία, η υποκρισία, η ανηθικότητα, η αδικία και η ανισότητα, αποτελεί αιτία η οποία εντείνει την απροθυμία των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων να αφιερώσουν χρόνο για την πολιτική κατάσταση της χώρας.

Ο αυταρχισμός, η ιδιοτέλεια και ο μη ξεκάθαρος ιδεολογικός προσανατολισμός των κομμάτων, καθώς και η έλλειψη μέριμνας της πολιτικής για τους πολίτες από την άλλη, συνιστούν επίσης σοβαρούς λόγους ώστε να οδηγηθούν οι πολίτες σε απαθείς συμπεριφορές. Οι πολιτικοί στις μέρες μας έχουν πλέον ξεχάσει τους λόγους εκλογής τους, δεν εφαρμόζουν τα επαγγελλόμενα και απροσχημάτιστα εκμεταλλεύονται τη θέση τους απορροφημένοι από τις προσωπικές τους φιλοδοξί­ες.

Επιπροσθέτως και τα ΜΜΕ συνηγορούν εξίσου αρνητικά, διότι αντί να λειτουργούν σαν συν­δετικός κρίκος μεταξύ πολιτικής και πολιτών, προωθούν την προπαγάνδα και την παραπληροφόρη­ση με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζουν παρά να κατευθύνουν και να παιδαγωγούν. Δεν απαιτείται βέβαια ιδιαίτερη οξυδέρκεια για να αντιληφθούμε τις επιπτώσεις του ιδεο­λογικού αυτού αποπροσανατολισμού. Η παθητική στάση μετατρέπει τους ανθρώπους σε όχλο, κα­ταστρατηγώντας κάθε έννοια της ελευθερίας τους και τους υποβαθμίζει σε αντικείμενα και όχι σε υποκείμενα της ιστορίας.

Η δημοκρατία υπονομεύεται και μετατρέπεται σε επίφαση, καθότι εξα­φανίζεται κάθε μορφή διαλόγου ή ελέγχου. Συνεπώς ευνοούνται οι πράξεις βίας και η αντικοινωνι­κότητα, καθώς επίσης και οι δημαγωγοί και οι καιροσκόποι, με συνέπεια να συντελείται η τελ­μάτωση της κοινωνικής εξέλιξης και του πολιτισμού. Είναι αναγκαία λοιπόν η πολιτική κοινωνικοποίηση των ατόμων για την απόκτηση ”ωρι­μότητας”, η οποία κατ επέκταση δημιουργεί συνείδηση ευθύνης. Οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να πο­λιτικοποιήσουν σωστά τη νεολαία.

Πρωτίστως η οικογένεια λειτουργώντας ως πρότυπο με την πο­λιτική της στάση, οφείλει να επηρεάσει την κοινωνική συμπεριφορά των νεώτερων μελών της. Δευ­τερευόντως το σχολείο, επιβάλλεται να συντελέσει ουσιαστικά διαμέσου ειδικών μαθημάτων και ενός δημοκρατικού τρόπου διδασκαλίας, που προωθεί το διάλογο και τη συνεργασία. Τα ΜΜΕ επί­σης, με ποιοτική ενημέρωση πάνω σε κοινωνικοπολιτικά θέματα μπορούν να διευρύνουν την αντί­ληψη του κοινού. Τέλος η Πολιτεία, πρέπει επιτέλους κι αυτή να αναλάβει τις τεράστιες ευθύνες που της αναλογούν να παραμερίσει την ιδιοτελή συμπεριφορά της και μέσω θεσμών και αναβαθμι­σμένης παιδείας να εκπαιδεύσει τους πολίτες σε έναν δημοκρατικό τρόπο ζωής.

Η πολιτική ωριμότητα και συνείδηση συνιστά υπόθεση όλων μας για την εύρυθμη λει­τουργία μιας κοινωνίας. Στην πολιτική κρίνονται θέματα που αφορούν τη ζωή του καθενός μας και για τα οποία πρέπει ο ίδιος να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων. Η συμμετοχή στα κοινά είναι αυτή που αποτελεί την εγγύηση της ελευθερίας και της προόδου του ανθρώπου. Ας προσπαθήσου­με λοιπόν όλοι μαζί και ιδιαιτέρως η νέα γενιά να δώσουμε στο εξής μια πνοή εξυγίανσης στην πολιτική μας.

Με ενεργή δράση στα πολιτικά δρώμενα, ώστε να αλλάξουν οι δομές και η χώρα να προοδεύει στους περισσότερους τομείς. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο πολιτισμός θεωρείται και είναι προϊόν συλλογικής δράσης.