ΗΛΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Απόστολος Πόντας: «Τα πάντα εξαρτώνται από εμάς και τα πάντα αλλάζουν καθημερινά…»


  • Δεν είναι ορθολογικό και ωφέλιμο να πετάξεις όλα τα παλιά υλικά και να ψάξεις μόνο για καινούργια…
  • Εμείς ερχόμαστε, ως ένα κίνημα νέων ανθρώπων, θέλοντας να αλλάξουμε τη μορφή της πολιτικής…
  • Συμμετέχουμε στην διαδικασία για να κερδίσουμε…
  • Να διαφύγουμε προς το μέλλον για να μη μείνουμε για πάντα φυλακισμένοι στο παρελθόν μας.

Ο Απόστολος Πόντας, Πρόεδρος της ΕΔΕΜ [Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης], γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974, αλλά μεγάλωσε στην Αμαλιάδα.

Τελείωσε το 1ο λύκειο Αμαλιάδας και συνέχισε με σπουδές Νομικής στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα. Έκανε, επίσης, ειδικές σπουδές πάνω σε οργανωμένα τραπεζικά οικονομικά.

Είναι δικηγόρος Αθηνών διατηρώντας γραφείο στην Αθήνα.

Συνέντευξη στον Γιώργο Φάκο

Πως προέκυψε η ενασχόληση με την πολιτική;

«Προέκυψε στις αρχές του 2014. Πήρα την πρωτοβουλία, μαζί με συνεργάτες μου, κυρίως από το εξωτερικό, την Αγγλία, την Ελβετία και την Αμερική να μαζευτούμε ως νέοι άνθρωποι της γενιάς μου και να συζητήσουμε βασική αρχή του Μαρά που έλεγε ότι “χειρότερος από τον προδότη, ο αδιάφορος”. Οι επιλογές, λοιπόν, που είχαμε ήταν να φύγουμε και να βάλουμε την βάση μας στο εξωτερικό, αδιαφορώντας για το τι θα γίνει για την χώρα μας, προσπαθώντας να σώσουμε τους εαυτούς μας, ή εν πας περιπτώσει να διασφαλίσουμε τους εαυτούς μας γιατί για ‘μας ευτυχώς δεν τίθετο θέμα διάσωσης, αλλά αντιληφθήκαμε όλοι μας ότι είχαμε πολύ ισχυρούς δεσμούς με την πατρίδα μας. Πιστεύαμε ότι η συνέχεια των προηγούμενων από εμάς θα πρέπει μέσω ημών να γίνει το κληρονόμημα για τους επόμενους και αναλάβαμε το ρίσκο –διότι όλοι μας είμαστε άνθρωποι που διαβιώνουμε από τις δουλειές μας και δεν είμαστε συνδεδεμένοι με τον κρατικό μηχανισμό- να διακινδυνεύσουμε και την φήμη μας και την πελατεία μας και την ασφάλειά μας,  ασχολούμενοι με τα κοινά. Τα κοινά είναι ένα καθήκον του πολίτη, αλλά συγχρόνως είναι κι ένα τοξικό περιβάλλον για εκείνον ο οποίος δεν είναι εξοικειωμένος, γι αυτόν που δεν έχει μεγαλώσει μέσα σε ένα προστατευτισμό κομματισμό, για ανθρώπους που δεν έχουν κληρονόμημα πολιτικής αναφοράς, όπως είμαστε εμείς. Πιστεύουμε, όμως, ότι γι’ αυτά που κάναμε τα δύο χρόνια και που αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια κορύφωση αυτής της διαδικασίας μας μέσω της δικής μου υποψηφιότητας για πρόεδρος του νέου φορέα της κεντροαριστεράς όπως σχηματικά αναφέρεται, ότι έχουμε καταφέρει αρκετά και ότι η εμπειρία που είχαμε και η ικανότητα που αποκτήσαμε μέσω της ανοικτής αγοράς και της πραγματικής κοινωνίας μας βοήθησε πολύ και σε αυτό».

Έχετε αριστερές καταβολές;

«Όχι, δεν θα έλεγα πως είναι αριστερές οι καταβολές μου. Είναι αυτό που εμείς εκφράζουμε, συνεχίζουμε και μεταφράζουμε σε σύγχρονο λόγο, προοδευτικά κεντρώες».

Πολλοί υποψήφιοι αρχηγοί δεν μαζευτήκατε σε αυτό το νέο φορέα;

«Γενικά υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι αρχηγοί σε πολλά θέματα και σε πολλές οσμώσεις κοινωνικές. Με ρώτησαν πάλι, σε μια πρόσφατη συνέντευξη, γι’ αυτό και απάντησα ότι βάση του εκλογικού νόμου και του δικαιώματος του εκλέγειν δυνητικά υποψήφιος για να ηγηθεί και να διαχειριστεί τα κοινά είναι ο κάθε Έλληνας πολίτης. Αν θεωρήσουμε ότι έχουμε ενεργούς γύρω στα εξίμιση εκατομμύρια με εφτά, οι δέκα υποψήφιοι είναι λίγοι. Από την άλλη, αν θεωρήσουμε ότι δεν είναι ακριβώς σχηματοποιημένες οι δυνάμεις στο χώρο του κέντρου και της κεντροαριστεράς οι υποψήφιοι είναι πολλοί. Είναι θέμα οπτικής γωνίας…»

Μπορεί να φτιαχτεί κάτι καινούργιο με παλιά υλικά και να πείσει τον κόσμο;

«Να φτιαχτεί μόνο με παλιά υλικά κάτι, δεν γίνεται. Από την άλλη δεν είναι ορθολογικό και ωφέλιμο να πετάξεις όλα τα παλιά υλικά και να ψάξεις μόνο για καινούργια. Ξέρετε, εμείς ερχόμαστε να πούμε ότι δεν υπάρχουν απότοκοι της πολιτικής…

Μιλάτε ως ΕΔΕΜ;

«Ναι, ως πρόεδρος της ΕΔΕΜ και ως νέοι άνθρωποι στην πολιτική. Αυτός ο διαγωνισμός δεν αφορά μόνο την ΕΔΕΜ, ούτε μόνο το ΠΑΣΟΚ ή άλλο κόμμα.  Είναι μια διαδικασία προσωπικοτήτων που καταθέτουν ένα πρόγραμμα όπου ο καθένας πιστεύει ότι εκφράζει ένα κομμάτι του κόσμου, ή θέλει να εκφράσει.

Αυτό που κάνει άσχημη την εικόνα της πολιτικής, που την κάνει απωθητική, είναι το περιεχόμενο και όχι το υλικό. Είναι η μορφή αυτής. Το χειρότερο στην ελληνική πολιτική σκηνή είναι το παλιό ντεκόρ της πολιτικής, είναι παλιά η όψη της πολιτικής, είναι παλιά η τεχνοτροπία της πολιτικής. Ο λίθος της πολιτικής είναι ίδιος και δεν είναι τόσο καθοριστικός. Εμείς ερχόμαστε, ως νέοι άνθρωποι, ως ένα κίνημα νέων ανθρώπων, θέλοντας να αφυπνίσουμε τους ομοίους μας με σκοπό να αλλάξουμε τη μορφή της πολιτικής και όχι να καταστρέψουμε ή να ισοπεδώσουμε τα βασικά της υλικά. Υπάρχουν πάρα πολλά βαρίδια, έχετε δίκιο. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι παρωχημένοι πολιτικά, υπάρχουν άνθρωποι ξεπερασμένοι από την πραγματικότητα. Η συζήτηση όμως η οποία θα γκετοποιήσει κάποιους και θα θεωρήσει κάποιους άλλους ως ικανούς κι εκλεκτούς να διαχειριστούν τα κοινά, είναι μια συζήτηση που καταδικαστικά θα οδηγήσει σε έναν πιο ήπιο αλλά πάντως πολιτικό διχασμό».

Μην ξεχνάτε όμως ότι αυτά τα παλιά υλικά ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση. Κυρίως ευθύνονται για την πλήρη, από τον κόσμο, απαξίωση της πολιτικής.

«Πολύ σωστό αυτό που λέτε, από την άλλη όμως αυτό που ο καθένας αντιλαμβάνεται, που  ο μέσος πολίτης γνωρίζει, νομίζω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει την βασική αρχή του πολιτικού διαλόγου γιατί δεν ερχόμαστε εμείς ως εξυπνότεροι αυτού να του το υποδείξουμε. Αυτό που αξίζει εμείς να συζητήσουμε είναι τι θα γίνει από σήμερα και μετά. Πως μπορούμε, την κατάσταση την οποία κληρονομούμε και βρίσκουμε, να την επαναδιαχειριστούμε, να την βελτιώσουμε, να δομήσουμε ένα εθνικό στρατήγημα το οποίο θα είναι λογικό, θα στηρίζεται σε βάσεις ουσίας και να μπορεί να εφαρμοστεί και που συγχρόνως θα έχει δύο προσανατολισμούς: ένα μεσοπρόθεσμο και άμεσο, διότι χρειάζονται άμεσες λύσεις στη χώρα αλλά να μην αδικήσει και ξεχνάει και την μακροπρόθεσμη κατεύθυνση της χώρας η οποία της δίνει και την ισορροπία. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ύστερης μεταπολίτευσης που μας οδήγησε στην κορύφωση αυτής της κρίσης που βιώνουμε, είναι ότι εγκατέλειψε εντελώς την μακροπολιτική, δηλαδή όλες οι ενέργειές της ή οι διαχειριστικές πράξεις εξουσίας αφορούσαν αποκλειστικά το τώρα ή την διόρθωση των λαθών του μόλις χθες. Πλέον, έχουμε αντιληφθεί ότι αυτού του είδους η προετοιμασία και η διαχείριση των κοινών οδηγεί μαθηματικά σε ύφεση, μαθηματικά σε κατάρρευση, μαθηματικά σε υπονόμευση της θεσμικής ολοκλήρωσης της χώρας. Κι αυτό δεν το έχουμε καταλάβει μόνο εμείς στην Ελλάδα. Είναι το σοκ της συνειδητοποίησης με το οποίο έρχεται αντιμέτωπος όλος ο δυτικός κόσμος και όλη η Ευρώπη. Που σημαίνει ότι πρέπει να το μεταβάλλουμε και να αρχίσουμε να έχουμε μια διττή προετοιμασία και μια διττή κατεύθυνση σε αυτά που θέλουμε να πράξουμε».

Γιατί τα μέλη να σας ψηφίσουν;

«Καταρχήν τα μέλη του νέου αυτού φορέα θα δομηθούν με την ψηφοφορία. Τώρα δεν υπάρχουν μέλη. Είναι μια ιδιόμορφη διαδικασία που φαντάζομαι πως είναι αρκετά πολύπλοκη για τον μέσο πολίτη, διότι εξαρτάται από τις αποφάσεις και τις υποδείξεις της επιτροπής Αλιβιζάτου. Από την άλλη, η αρχή μας είναι ότι οποιοσδήποτε συμμετέχει σε διαδικασίες επιλογών πρέπει να το κάνει με την συναίσθηση και την άποψη ότι αυτός θα είναι ο νικητής, θα είναι ο διαχειριστής. Εμείς, δηλαδή, δεν συμμετέχουμε στην διαδικασία ως μια συμπαθητική συμμετοχή, αλλά για να κερδίσουμε. Πιστεύουμε κι εγώ προσωπικά και οι συνεργάτες μου αλλά και οι άνθρωποι που υποστηρίζουν  τη δική μου υποψηφιότητα, ότι ήρθε ο καιρός οι κανονικοί άνθρωποι –γι’ αυτό έχουμε ως σλόγκαν την επανάσταση των κανονικών ανθρώπων- οι άνθρωποι αυτοί που έχουν αποδείξει με την ζωή τους, είτε πολύ είτε λιγότερο για κάποιους, την επιτυχία τους και την ικανότητά τους, να διεκδικήσουν το δικαίωμα της συμμετοχής στην κεντρική πολιτική και της διαχείρισης των κοινών μας προβλημάτων . Κάποιος μπορεί να με ψηφίσει γι αυτά που θ’ ακούσει από εμένα. Γι αυτά που θα πιστέψει ότι είμαι ικανός να κάνω. Για τα επιχειρήματα που θα αναπτύξω σε σχέση με τους συνυποψηφίους μου, ή για το αν οι συνυποψήφιοί μου μπορούν να αναιρέσουν με δικά τους επιχειρήματα ή να απαντήσουν αρνητικά απέναντι στις δικές μου τοποθετήσεις. Είμαι σίγουρος, όπως και οι συνεργάτες μου ότι  το πώς θα αποφασίσει ο πολίτης που θα προσέλθει στις κάλπες στις 5 Ιανουαρίου, θα κριθεί από το μεσοδιάστημα παρακολουθώντας με, ακούγοντας αυτά που λέω, κρίνοντας την αξιοπιστία ή την προετοιμασία των προτάσεών μου, και να αποφασίσει τελικά εάν θέλει να με επιλέξει».

Θα έχετε την ανάλογη προβολή των ΜΜΕ;

«Πιστεύουμε ότι, τουλάχιστον, θα έχουμε μια προβολή που θα είναι αξιοπρόσεχτη και προσήκουσα στην δική μας πρόταση»

Πως οραματίζεστε την κεντροαριστερά στη περίπτωση που εκλεγείτε;

«Οραματίζομαι έναν φορέα που δεν θα είναι μόνο κεντροαριστερός. Δηλαδή την διεύρυνση των ορίων της κεντροαριστεράς. Στο πρόσφατο συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είπα πως είναι η Συμπαράταξη όλων των δημοκρατών. Όλων των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα στην έννοια του δημοκρατικού τόξου. Εμείς ως ΕΔΕΜ κι εγώ ως υποψήφιος, δεν οραματίζομαι έναν φορέα που θα έχει συνοριακή γραμμή. Οραματίζομαι έναν φορέα που θα μπορεί να ενσαρκώσει και να εκφράσει τις επιδιώξεις, τα θέλω, τις ελπίδες και τα πιστεύω της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης μάζας πολιτών, οι οποίοι είναι πιστοί δημοκράτες, που πιστεύουν στη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Ο φορέας αυτός δεν λέγεται αριστοκεντρώος, λέγεται κεντροαριστερός. που σημαίνει ότι περιλαμβάνει το προοδευτικό, μεταρρυθμιστικό κέντρο που εμείς περισσότερο εκφράζουμε και την προοδευτική αριστερά όπως και τον σοσιαλισμό της ανάπτυξης και όχι της διανομής».

Η έννοιες Αριστερά, Δεξιά, Κέντρο, είναι πλέον παρωχημένες.

«Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο σημερινός πολίτης είναι το ίδιο που αντιμετωπίζει είτε κάποιος που είναι Αριστερός, ή Δεξιός ή Κεντρώος. Και απαιτεί τις ίδιες λύσεις είτε αυτές προέρχονται από την Αριστερά την Δεξιά ή το Κέντρο.

Είναι πολύ καλή η ερώτηση διότι μου δίνεται την δυνατότητα να σας πω κάτι που νομίζω πως είμαστε οι μοναδικοί που το λέμε: πιστεύουμε ότι έχουμε περάσει στην μετά-ιδεολογική φάση της πολιτικής και υπάρχει η έννοια της Γεωμετρίας της Ωφέλειας. Είναι αντικειμενικό και αποδεκτό από όποιον είναι στοιχειωδώς πολίτης που γνωρίζει τα κοινά ότι αν θεωρήσουμε την ιδεολογία αποκλειστική εργαλειοθήκη που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να λύσουμε τα προβλήματά μας είναι περιορισμένη. Αν η εργαλειοθήκη είναι μόνο αριστερή, ή μόνο κεντρώα ή μόνο δεξιά, σημαίνει ότι δεν έχουμε όλο το φάσμα των εργαλείων και των πράξεων ώστε να γίνουμε ωφέλιμοι για τους πολλούς. Εμείς λοιπόν ερχόμαστε και λέμε ότι μπορούμε να πάρουμε ορθά στοιχεία απ’ όλους».

Στην περίπτωση που εκλεγείτε, θα υπάρχει ρόλος για τους συνυποψηφίους σας;

«Εννοείται. Ο ρόλος υπάρχει ούτος ή άλλως και από το παρόν. Και ρόλος θα υπάρχει και για πολλούς που δεν είναι συνυποψήφιοι. Ένα από τα πράγματα που πρέπει με πολύ κόπο και με πολλή ειλικρίνεια να διαχειριστούμε και να διατυμπανίσουμε από τώρα, είναι ότι ο μελλοντικός αυτός φορέας δεν θα είναι μια διαίρεση μεταξύ των υποψηφίων που συμμετέχουν σε αυτές τις εκλογές. Ο μελλοντικός φορέας ενδεικτικά έχει αυτούς τους υποψηφίους. Μελλοντικά θα πρέπει να έχει ως σημείο αναφοράς όλους τους πολίτες ακόμα και ανθρώπους που προέρχονται από άλλες πολιτικές, ιδεολογικές, καταβολές. Ακόμα και πολιτικούς που δεν συμμετέχουν ως υποψήφιοι σε αυτή την διαδικασία».

Ο κόσμος έχει κουραστεί να ακούει για συμμετοχή. Όλοι το επικαλούνται αλλά όταν καταλαμβάνουν μια θέση το ξεχνάνε και κοιτάνε περισσότερο το προσωπικό τους όφελος. Γιατί λοιπόν εσάς να σας πιστέψει ο κόσμος σε αυτά που λέτε;

«Την συμμετοχή του κόσμου όλοι την εύχονται κανείς όμως δεν κατάφερε να την κάνει πράξη. Νομίζουμε ότι η παρωχημένη παλαιά πολιτική τελικά δεν θέλει την συμμετοχή του κόσμου και ιδιαίτερα των νέων. Έχουν φτιάξει μια κάψουλα ασφαλείας, διότι όπως γνωρίζετε η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου τους βάζει απέναντι σ’ ένα πολύ μεγάλο ερώτημα και μια μεγάλη υποχρέωση: να πείσουν όλο τον κόσμο που συμμετέχει, αν συμμετείχε, να είναι υποστηρικτικός ή να ακολουθεί»

Οπότε, δεν μιλάμε για δημοκρατία.

«Επομένως, μιλάμε για μια στρέβλωση της δημοκρατίας αυτή την στιγμή. Μιλάμε για μια δημοκρατία μηχανιστικής μορφής, μια δημοκρατία αλά καρτ. Και αυτή η δημοκρατία δημιουργεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Εμείς πιστεύουμε σε μία εξελισσόμενη δημοκρατία. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της δημοκρατίας, το χειρότερο που μπορεί να κάνει ένας πολίτης ανεξαρτήτως προθέσεων, γιατί γίνονται βλάβες και με καλές προθέσεις, είναι να πιστέψει ότι το προϊόν της δημοκρατίας είναι δεδομένο και ότι η εξέλιξή της κάποια στιγμή έχει περαιωθεί. Αυτό είναι εντελώς αντιδημοκρατικό. Η δημοκρατία είναι ένα δυναμικό πρότζεκτ, είναι μια κοινωνική επιλογή η οποία συνεχώς εξελίσσεται και κάθε μέρα πρέπει ν’ ανακαλύπτει τον εαυτό της από το μηδέν. Όταν ξυπνήσει κάποια στιγμή η κοινωνία, μια μέρα που θα πιστέψει ότι τερμάτισε την εξέλιξή της η δημοκρατία, θα είναι η πρώτη μέρα της απόλυτης τυραννίας».

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν πίστευαν στην δημοκρατία.

«Ένα από τα μεγάλα προβλήματα με τους αρχαίους Έλληνες είναι πως τους ερμηνεύουμε χωρίς να έχουμε την δυνατότητα να συνομιλήσουμε μαζί τους. Είναι, λοιπόν, ατομικές ερμηνείες. Δεν ξέρω αν πίστευαν ή όχι, ξέρω όμως ότι την δημιούργησαν. Από κει και πέρα κι εμείς ως σύγχρονοι Έλληνες οφείλουμε να την εξελίσσουμε».

Πως ακούσατε τον Κυριάκο Μητσοτάκη χθες;

«Είναι μια καλή, επίσης ερώτηση, γιατί εμείς προσπαθούμε να μην τραυλίζουμε πολιτικά και να είμαστε ξεκάθαροι. Η άποψη μου για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι πως πρόκειται για πολιτικό με καλές προθέσεις αλλά με θολές ιδέες.  Επειδή πιστεύουμε ότι στην πολιτική δεν σε ολοκληρώνουν οι προθέσεις σου αλλά κρίνεσαι από την ετοιμότητά σου και τις πράξεις σου, υπολείπεται αρκετά από το σημείο εκείνο της ετοιμότητας ώστε να διαχειριστεί μια πραγματικότητα που είναι ιδιαιτέρων απαιτήσεων. Ένα από τα μεγαλύτερα, για εμάς, προβληματικά, επικοινωνιακά στοιχεία της πολιτικής Μητσοτάκη είναι σε δύο κυρίως επίπεδα: ότι επικαλείται μεταρρυθμίσεις που τις ερμηνεύει μόνο με επικεφαλίδες χωρίς να αναπτύσσει το περιεχόμενο αυτής της υποτιθέμενης πολιτικής του και ότι είναι εγκλωβισμένος στην πεποίθηση ότι η μελλοντική πολιτική μπορεί να αντιγράψει επιτυχημένα μοντέλα του παρελθόντος, πράγμα που σημαίνει ότι αντιγράφει το παρελθόν και δεν δομεί το μέλλον. Αυτά τα δύο στοιχεία δημιουργούν μεγάλη απόσταση σε εμάς από την διαχείριση της εικόνας και του προγράμματος και τις προτάσεις που κάνει η σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. Εμφανίζει τελικά το πραγματικό, συντηρητικό DNA του χώρου όπου θέλει ουσιαστικά να κινείται εκ του ασφαλούς και να αναμασά πολιτικά μηνύματα τα οποία είναι παρωχημένα και ξεπερασμένα. Ελπίζουμε ότι στο μέλλον, επειδή η χώρα έχει όλους ανάγκη και έχει, επίσης έχει ανάγκη από πρωτόκολλα συνεννόησης και συμβίωσης κομμάτων, πολιτικών και ιδεών, ότι θα μπορεί να βρεθεί το μοντέλο εκείνο της άμβλυνσης των διαφορών και του πραγματικού εκσυγχρονιστικού μηνύματος το οποίο θα μπορέσουμε όλοι ίσως να εξυπηρετήσουμε».

Υπάρχει ο φόβος όλοι σας να εγκλωβιστείτε στην διεκδίκηση της προεδρίας του νέου φορέα και να αφήσετε τον Τσίπρα να αλωνίζει;

«Ο Τσίπρας για να αλωνίζει πραγματικά πρέπει πιο πριν να θερίσει. Και ο Τσίπρας είναι ένα πολιτικό φαινόμενο όπου αρέσκεται στο αλώνισμα, αλλά καθόλου στην καλλιέργεια και το θέρισμα. Δηλαδή, με τον μικρότερο δυνατό κόπο πολιτικής παραγωγής προσπαθεί να διαχειριστεί τα κοινά. Αν εμείς έχουμε ως προσανατολισμό αντίδρασης τι κάνει ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω ότι ετεροκαθοριζόμαστε και δεν αυτοκαθοριζόμαστε. Η δική μου άποψη είναι ότι πρέπει να δραπετεύσουμε από την φοβικότητα του να μετράμε το ανάστημά μας με το ανάστημα του Τσίπρα. Είναι πολύ χαμηλό το πολιτικό ανάστημα του ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή. Πιστεύουμε ότι πρέπει να δημιουργήσουμε τα δικά μας μεγέθη, την δική μας πρόταση και να αναγκάσουμε τον Τσίπρα ή οποιονδήποτε που είναι πολιτικός μας συνομιλητής στον αντίλογο της πολιτικής, διότι δεν έχουμε πολιτικούς εχθρούς, να διευρύνει και το δικό του πολιτικό μέγεθος. Η συμμετοχή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, του νέου πολιτικού φορέα, σε αυτό τον διάλογο της πολιτικής πρέπει να είναι δημιουργικός. Θα πρέπει να βάζει ψηλά τον πήχη, θα πρέπει να εξωθεί τους υπολοίπους να βελτιώνονται και να εξελίσσονται. Όχι ο δικός μας πολιτικός λόγος να μπαίνει σε μικρά μεγέθη σε σχέση με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του λαού και της σημερινής πραγματικότητας που βιώνει σήμερα η χώρα»

Πολιτικός συνομιλητής είναι η Χρυσή Αυγή;

«Σε καμία περίπτωση…»

Ψηφίστηκε όμως από έναν σημαντικό αριθμό πολιτών. Απαξιώνοντας την Χρυσή Αυγή δεν απαξιώνεται και αυτό τον κόσμο που, καλώς ή κακώς, την στήριξε;

«Είναι πολύ σωστή η ερώτησή σας. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη στο αν είναι πολιτικός συνομιλητής. Λοιπόν, πολιτικός συνομιλητής δεν είναι. Πολιτικό μέγεθος και πολιτικό κόμμα, φυσικά είναι. Δεν πρέπει να προσποιούμαστε ότι στο πλέον δεξιό κομμάτι της Βουλής κάθονται φαντάσματα. Κάθονται πολιτικοί που έχουν ψηφιστεί από τον ελληνικό λαό και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποτιμούμε τον λαό ή να αντιμετωπίζουμε τους ρατσιστές με πολιτικό ρατσισμό γιατί γινόμαστε ίδιοι με αυτούς. Είναι η άποψη κάποιων ανθρώπων οι οποίοι επέλεξαν κάποια στιγμή το μήνυμα της Χρυσής Αυγής που για εμάς είναι απαράδεκτο και αυτό που πρέπει να κάνουμε σε σχέση με τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής είναι να βάλουμε λίγο μεγαλύτερο καθρέπτη απέναντί μας. Γιατί οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής είμαστε εμείς και όχι οι πολίτες που την επέλεξαν. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και ούτε υπάρχει άλλος τρόπος πέρα των εκλογών για να κρίνεις την άποψη του κόσμου. Δεν μπορούμε να έρθουμε εκ των υστέρων ως θεραπευτές και να κατηγορήσουμε κάποιους, ή να τους πιστώσουμε με πολιτική σχιζοφρένεια, επειδή ψήφισαν κάποιους. Εμείς ευθυνόμαστε γι’ αυτό το κενό και όπως η φύση απεχθάνεται τα κενά, έτσι και η πολιτική και η δημοκρατία απεχθάνεται τα κενά. Είναι ένα τόξο της πολιτικής έκφρασης που πρέπει εμείς να το καλύψουμε και όχι να προβούμε σε κοινοβουλευτικούς ακρωτηριασμούς, γιατί τότε θα παράσχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Αντί να περιορίσουμε τη Χρυσή Αυγή θα την κάνουμε μεγαλύτερη».

Όταν δημιουργήσατε την ΕΔΕΜ ήταν από την αρχή ξεκάθαρο ότι θα γίνεται μια συνιστώσα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης;

«Καταρχήν όταν ξεκινήσαμε δεν υπήρχε η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Ήταν το ΠΑΣΟΚ. Η ΕΔΕΜ είναι ένα ξεχωριστό κόμμα. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν η ΔΗΜΑΡ συγκροτήθηκε, δεν είχε στο μυαλό της ότι θα αποτελέσει ένα από τα κόμματα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Και το ‘74 ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν έφτιαξε το ΠΑΣΟΚ, δεν σκεφτόταν ότι το 2015 θα είναι και αυτό μια συνιστώσα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης…»

Προφανώς ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν σκεφτόταν την κατάληξη που θα είχε το κόμμα του σήμερα.

«Ναι. Εμείς θα ήμασταν ικανοποιημένοι έστω με το 1% της εξέλιξης που είχε το ΠΑΣΟΚ. Γιατί το ΠΑΣΟΚ έγραψε ιστορία και διαχειρίστηκε τα κοινά του τόπου σε πολύ κρίσιμες περιόδους. Η διαφορά που έχει η Δημοκρατική Συμπαράταξη με τα άλλα μορφώματα της μεταπολίτευσης είναι ότι δεν χαρακτηρίζεται από συνιστώσες, αλλά από ανεξάρτητα κόμματα τα  οποία συνεισφέρουν την δική τους τοποθέτηση επί των κοινών, και τον δικό τους κόσμο. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο η ερώτησή σας είναι πάρα πολύ σπουδαία. Εμείς πρέπει να δηλώσουμε από τώρα ότι δεν επιθυμούμε την διάλυση των κομμάτων στο μέλλον αυτού του νέου φορέα. Ότι είμαι ένας υποψήφιος πρόεδρος που εφόσον εκλεγώ θα υποστηρίξω και θα δομήσω ένα τέτοιο περιβάλλον ώστε να υπάρξει συνύπαρξη άρτιων κομμάτων και όχι συνιστωσών. Εμείς ερχόμαστε να ενώσουμε κόμματα και όχι να τα διαλύσουμε. Δεν είμαστε ανασφαλής, ούτε αισθανόμαστε ανολοκλήρωτοι ή απειλούμενοι με την ύπαρξη άλλων κομμάτων . Θέλουμε τα κόμματα αυτά ολάκερα, να σεβαστούμε την ιστορία του καθενός και σε κάθε περίπτωση να δούμε στο μέλλον εάν κι εφόσον υπάρχουν οι προϋποθέσεις να πάμε σε κάτι ενιαίο, σε επίπεδο εκλογικής βάσης. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα πόλο εκλογικής και πολιτικής συνεργασίας. Δεν θέλουμε να κάνουμε παιδομάζωμα πολιτικών. Δεν θέλουμε να λειτουργήσουμε μια κιβωτό διάσωσης παλαιών πολιτικών στελεχών που θα αποποιηθούν τις ευθύνες τους για τους κομματικούς μηχανισμούς από τους οποίους έχουν περιέλθει. Γιατί μπορεί ως άλλοθι να χρησιμοποιείται η διάλυση των κομμάτων για να δοθεί το μήνυμα στη πλατιά βάση του κόσμου ότι πάμε για κάτι καινούργιο, αν όμως τραβήξετε την κουρτίνα από πίσω υπάρχει ένα πολύ μελετημένο σχέδιο των παρωχημένων πολιτικών προσωπικοτήτων να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με τα κόμματα που τους συντήρησαν και τους προστάτευσαν, ώστε να έρθουν καθαρισμένοι και με μηδενικό βιογραφικό στην δημιουργία ενός νέου φορέα. Εμείς ως νέοι άνθρωποι δεν θα το επιτρέψουμε»

Στον κόσμο που τώρα μας διαβάζει, τι θέλετε να πείτε;

«Ότι τα πάντα εξαρτώνται από εμάς, που είναι ένα σύνθημά μας και τα πάντα αλλάζουν καθημερινά. Ότι όσο κι αν είναι απογοητευμένοι, όσο πιεσμένοι και αν είναι, όσο και αν βρίσκονται σε αδιέξοδο, η ζωή, η κοινωνία, προχωράει. Ποτέ δεν βρίσκει αδιέξοδα απέναντί της, βρίσκει μόνο κλειστά δωμάτια, αλλά η ρυμοτομία της πολιτικής είναι άπειρη. Όλοι μαζί πρέπει να διαφύγουμε από αυτόν τον λαβύρινθο, να οδηγηθούμε σε ευρύτερη πολιτική γεωμετρία και ότι αυτό που όλοι μας ψάχνουμε είναι την ημέρα που θα συνειδητοποιήσουμε τι έχει γίνει, θα αποδεχθούμε τι έχει γίνει και που όλοι μαζί θα αποφασίσουμε χωρίς περιστροφές και αναστολές να γράψουμε την πρώτη ημέρα της 5ης ελληνικής πολιτείας στην αρχή του μέλλοντός μας για να διαφύγουμε προς το μέλλον και να μη μείνουμε για πάντα φυλακισμένοι στο παρελθόν μας».