ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Δημήτρης Αρβανίτης: «Το ηλειακό ποδόσφαιρο χρειάζεται χρηματοδότες»


Συνέντευξη στην εκπομπή «Ο χωροχρόνος του ποδοσφαίρου», στον SportFM Radio και τον Δημήτρη Τσακίρη, παραχώρησε ο Δημήτρης Αρβανίτης. Ο Ηλείος ποδοσφαιριστής, ο οποίος πριν από τέσσερις  μέρες, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, μίλησε για τη σπουδαία καριέρα του στα ελληνικά γήπεδα, σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες τις οποίες είχε την τύχη να αγωνιστεί. Για τον Πανηλειακό, αλλά και για το ηλειακό ποδόσφαιρο και αυτό το οποίο έχει ανάγκη στις μέρες μας για να γνωρίσει ξανά στιγμές επιτυχιών όπως την εποχή του Σάκη Σταυρόπουλου.

 

Πάμε να δούμε αυτά τα οποία είπε ο Δημήτρης Αρβανίτης, σε απόδοση του ilia.news:

 

-Για την καριέρα του στα γήπεδα όλα αυτά τα χρόνια

Έδωσα τα πάντα, το ευχαριστήθηκα, φεύγω ευχαριστημένος και με ψηλά το κεφάλι. Επιστρέφοντας το 2018 από τα επαγγελματικά στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, έπαιξα στον Αστέρα Αμαλιάδας και τον Πανηλειακό. Ήθελα να παίξω στον τόπο μου και την ομάδα από την οποία ξεκίνησα. Δεν μπορώ να πω ότι η ζωή μου άλλαξε τότε. Η ζωή μου αλλάζει από δω και πέρα, οπότε και θα πρέπει να κάνω διαφορετικά πράγματα. Είναι δύσκολο για όλους όταν σταματάμε. Γιατί αυτό το οποίο κάναμε μια ζωή, δεν θα το κάνουμε τώρα. Μπαίνουμε σε έναν άλλο ρυθμό και σίγουρα είναι λίγο δύσκολο μέχρι να προσαρμοστούμε. Σίγουρα έχοντας την οικογένεια μαζί μου, θα είναι αλλιώς, αλλά πάντα είναι δύσκολο και θα πάρει χρόνο να το συνηθίσω.

 

Για τον Σάκη Τσιώλη και τα πρώτα του χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο

Ο Σάκης Τσιώλης ήταν αυτός που με πήρε από τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και μου έδωσε το «βάπτισμα» του επαγγελματία. Με τον Πανηλειακό κερδίσαμε την άνοδο για την Α΄ Εθνική και παίξαμε εκεί την επόμενη σεζόν, πριν φύγω για την Κρήτη. Ο ΟΦΗ ήταν η μεγαλύτερη ομάδα στην οποία έπαιξα. Μια ομάδα με ιστορία, στην οποία έπαιξα πέντε χρόνια και στην οποία πέρασα υπέροχα. Ο ΟΦΗ ήταν και παραμένει μια οικογένεια. Είχα την τύχη και μετά στον Ολυμπιακό Βόλου, να αγωνιστώ σε ομάδες της επαρχίας. Η ζωή εκεί είναι πιο ήρεμη. Δεν έχεις να διανύσεις μεγάλες αποστάσεις, μεταβαίνεις πιο γρήγορα στα προπονητικά κέντρα.

 

-Για το ότι έχει χαρακτηριστεί ένας πολύ σκληρός αμυντικός

Η θέση μας είναι τέτοια. Πρέπει να βαράμε και λίγο (χαμογελά). Πρέπει ως αμυντικός να βάλεις όλα τα όπλα σου μέσα. Έχω ακούσει ότι στο παρελθόν, έχω δει και βίντεο, ότι οι αμυντικοί ήταν πιο σκληροί και έπαιζαν πιο αντιαθλητικά. Το να παίζεις δυνατά βέβαια είναι πάντα μέσα στο παιχνίδι. Απλά στις μέρες μας, υπάρχει λίγο μεγαλύτερος σεβασμός, από την επαγγελματική σκοπιά.

 

-Για τα παιχνίδια που θυμάται πιο έντονα στην καριέρα του

Από τα παιχνίδια που θυμάμαι έντονα στην καριέρα μου, ήταν τα μπαράζ Ολυμπιακού Βόλου-Ξάνθης. Υπήρχε άγχος πολύ, κόσμος στο γήπεδο. Αυτό ήταν ένα παιχνίδι που μου έχει μείνει. Ένα άλλο που μου έχει μείνει, το οποίο δεν έληξε καλά για μας, ήταν το τελευταίο μου παιχνίδι με τον Πανηλειακό, τελευταία αγωνιστική του Πρωταθλήματος του 2004, απέναντι στον Παναθηναϊκό. Εμείς θέλαμε τη νίκη να μείνουμε κατηγορία, ο Παναθηναϊκός τη νίκη για να κατακτήσει το Πρωτάθλημα. Μου έχει μείνει σε αυτό το παιχνίδι, ότι βρισκόμαστε στο 80΄και ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει κατέβει στον αγωνιστικό χώρο, έχει γεμίσει γύρω-γύρω το ταρτάν και περιμένει να εισβάλλει μέσα στο γήπεδο. Εμείς χάναμε 1-0 με γκολ του Ολισαντέμπε και στην ουσία είχαμε πέσει.

 

 

-Γι’ αυτό που χρειάζεται το ηλειακό ποδόσφαιρο ώστε να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών

Το ηλειακό ποδόσφαιρο σίγουρα χρειάζεται έναν χρηματοδότη. Διότι κακά τα ψέματα, χωρίς τα λεφτά, είναι δύσκολο να προχωρήσεις. Σε όλες τις δουλειές, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Χρειάζεται κάποιος αντίστοιχος με τον Σάκη Σταυρόπουλο, αλλά θα είναι δύσκολο να συγκριθεί μαζί του. Σε κάθε περίπτωση όμως χρειάζεται έναν χρηματοδότη, πλαισιωμένο από ανθρώπους του ποδοσφαίρου, οι οποίοι θα τον καθοδηγούν.