Στην Ηλεία, οι αίθουσες των δικαστηρίων δεν γεμίζουν μόνο από φακέλους και αποφάσεις, αλλά και από ψιθύρους για μια ομάδα δικηγόρων που εμφανίζεται να κινείται με την αυτοπεποίθηση όσων «έχουν πλάτες» στα πολιτικά γραφεία και στην κορυφή της Δικαιοσύνης.
Δεν υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που να βαφτίζουν επίσημα «παραδικαστικό κύκλωμα», αλλά υπάρχει μια πραγματικότητα όπου οι γνωριμίες, οι φωτογραφίες με υπουργούς και οι υπαινιγμοί για μεταθέσεις δικαστών στήνουν ένα σκηνικό φόβου και εξάρτησης.
Οι «κολλητοί» της εξουσίας και το μήνυμα προς τα δικαστήρια
Τα τελευταία χρόνια, μια συγκεκριμένη ομάδα δικηγόρων στην Ηλεία προβάλλεται σταθερά ως «οι άνθρωποι του υπουργείου», «οι φίλοι της διοίκησης», «οι δικοί μας» για όσους ψάχνουν άτυπες διαδρομές επιρροής. Επικαλούνται σχέσεις με βουλευτές, υφυπουργούς και την κεντρική πολιτική ηγεσία της Δικαιοσύνης, χρησιμοποιούν δημόσιες εμφανίσεις και φωτογραφίες με υπουργούς ως «διαπιστευτήρια ισχύος» και αφήνουν να εννοηθεί ότι έχουν λόγο στις υπηρεσιακές πορείες δικαστών και εισαγγελέων.
Το μήνυμα που περνάει δεν είναι νομικό, είναι ψυχολογικό: «Ξέρουμε πώς γίνονται οι μεταθέσεις, ξέρουμε ποιοι μένουν και ποιοι φεύγουν». Χωρίς να προβάλλονται συγκεκριμένες πράξεις εκβιασμού ως αποδεδειγμένα γεγονότα, η διαρκής επίκληση παλαιότερων μετακινήσεων και η επίδειξη πολιτικών γνωριμιών λειτουργούν ως άτυπο όπλο πίεσης πάνω σε δικαστές και εισαγγελείς που καλούνται να αποφασίσουν με την αίσθηση ότι κάποιοι παρακολουθούν όχι μόνο τις υποθέσεις, αλλά και τις καριέρες τους.
Η αγορά δικηγόρων δύο ταχυτήτων και η «μπίζνα» των γνωριμιών
Στο ίδιο περιβάλλον, οι υπόλοιποι δικηγόροι της Ηλείας βλέπουν μεγάλο μέρος του πελατολογίου να κατευθύνεται προς την «ομάδα των γνωριμιών», όχι επειδή έχει καλύτερα νομικά επιχειρήματα, αλλά επειδή πουλάει το αφήγημα ότι «μιλάει» με υπουργούς και ότι «ξέρει» τι θα γίνει με τους δικαστές.
Το αποτέλεσμα είναι μια αγορά δικηγόρων δύο ταχυτήτων: όσοι παλεύουν με τον Κώδικα και την τεκμηρίωση, και όσοι επενδύουν σε ένα μάρκετινγκ επιρροής, όπου η φωτογραφία με τον υπουργό αξίζει περισσότερο από μια καλά δουλεμένη δικογραφία. Η κοινωνία το βλέπει και αντιδρά με τρόπο διπλό: από τη μία, αναζητά «ισχυρές πλάτες» επειδή δεν εμπιστεύεται ότι θα κριθεί μόνο με βάση τον νόμο, και από την άλλη, καταγγέλλει – έστω ανώνυμα – ότι γύρω από τα δικαστήρια έχει στηθεί ένα άτυπο δίκτυο επιρροής που ευνοεί τους λίγους, αφήνοντας τους πολλούς να νιώθουν απροστάτευτοι. Δεν χρειάζεται να πεις τη λέξη «κύκλωμα» για να περιγράψεις μια πραγματικότητα όπου κάποιοι παίζουν με τον φόβο και την ανάγκη των πολιτών.
Θεσμική ευθύνη: να τελειώσει η εποχή των υπαινιγμών
Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ή όχι νομικά κατοχυρωμένο «παραδικαστικό» σχήμα στην Ηλεία – αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να το διερευνήσει και να το κρίνει. Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη θα συνεχιστεί η εποχή όπου οι μεταθέσεις, οι κρίσεις και η υπηρεσιακή εξέλιξη δικαστών και εισαγγελέων χρησιμοποιούνται ως «τρομακτικές ιστορίες» για να στήνονται άτυπες ισορροπίες φόβου. Η πολιτική ηγεσία της Δικαιοσύνης οφείλει να στείλει ένα καθαρό μήνυμα: οι καριέρες των δικαστικών λειτουργών δεν είναι πεδίο για παρασκηνιακές κουβέντες δικηγόρων, αλλά αποκλειστικά αντικείμενο θεσμικών διαδικασιών με διαφάνεια και έλεγχο.
Το ίδιο ισχύει και για τους δικηγορικούς συλλόγους: δεν αρκεί να κάνουν ότι δεν βλέπουν. Πρέπει να βάλουν κανόνες δεοντολογίας, να ελέγξουν αν το επάγγελμα εργαλειοποιείται για άτυπες πιέσεις και να προστατεύσουν τόσο την εικόνα της Δικαιοσύνης όσο και την αξιοπιστία των ίδιων των δικηγόρων που δεν συμμετέχουν σε παιχνίδια επιρροής. Όσο η θεσμική σιωπή συνεχίζεται, τόσο θα μεγαλώνει η εντύπωση ότι κάποιοι μπορούν να «διοργανώνουν» όχι μόνο υποθέσεις, αλλά και ολόκληρες δικαστικές διαδρομές – κι αυτό είναι ίσως η πιο επικίνδυνη μορφή απαξίωσης της Δικαιοσύνης.
Η υπόθεση διερευνάτε απο την δημοσιογραφική ομάδα του Ilia.news και κάθε καταγγελία επώνυμη η ανώνυμη θα βοηθήσει το έργο μας…
