Το ποδόσφαιρο είναι το πιο γοητευτκό σπορ, επειδή είναι σχεδόν πάντα, υποκειμενικό, ανάλογα την οπτική γωνία από την οποία το κοιτάζεις. Πολλές φορές γίνεται άδικο, ίσως και πολύ άδικο. Ωστόσο, είναι ένα άθλημα συναρπαστικό, επειδή μια ενέργεια ενός ποδοσφαιριστή, μια απόφαση ενός διαιτητή, μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει τα πάντα σε ένα ματς.

Ο τερματοφύλακας του Κεραυνού Βρίνας, Διονύσης Φιλιππόπουλος, είναι σήμερα το πρόσωπο της αγωνιστικής. Όχι επειδή δέχθηκε εφτά γκολ, αλλά επειδή έπιασε δυο πέναλτι του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης, ενός παίκτη με εξαιρετικά χτυπήματα, του “El Mago” Σάκη Τζανέτου. Δυο πέναλτι όμως, στα οποία ο διαιτητής, κατόπιν υπόδειξης του βοηθού διαιτητή, διέταξε δυο φορές επανάληψη. Ο Διονύσης Φιλιππόπουλος, τώρα που ηρέμησε και που έχει περάσει αρκετή ώρα, χωρίς καμία διάθεση μομφής απέναντι στη διαιτητική ομάδα, μιλάει για ποδόσφαιρο, για την προσπάθειά του, για την ομάδα του τον Κεραυνό και τη σπουδαία πορεία της, σε συνδυασμό με αυτό το 0-7, το οποίο διαμορφώθηκε μετά από όσα προηγήθηκαν και αφού η ομάδα της Βρίνας αποσυντονίστηκε, μένοντας και με εννέα παίκτες. Όσον αφορά τη διαιτητική απόφαση, δεν θα σταθούμε αν ήταν σωστή ή λάθος, καθώς βίντεο δεν υπάρχει, ωστόσο ακόμα κι αν ήταν σωστή και οι διαιτητές ακριβοδίκαιοι, έστω ακόμα κι αν για μισό παπούτσι που λέει ο λόγος, ο τερματοφύλακας είχε υποπέσει σε παράβαση, δεν παύει να έχει αποκρούσει δυο φορές πέναλτι, σε διαφορετική γωνία τη δεύτερη φορά από την πρώτη:

«Όταν έγινε το πέναλτι, ήμουν ήδη τραυματίας. Είχα χτυπήσει το δάχτυλο του ποδιού μου, σε μια σύγκρουση νωρίτερα με τον Τζανέτο. Σε αυτό το παιχνίδι, μπήκα με καλή ψυχολογία. Δεν φοβόμουν, ήμουν σίγουρος ότι δεν θα δεχτώ γκολ. Πίστευα ότι η ομάδα μου σήμερα μπορούσε να πάρει το αποτέλεσμα. Αυτό που έχουμε πετύχει στη Βρίνα, είναι να μην φοβόμαστε κανέναν αντίπαλο. Είπα στο πέναλτι –δεν τρώω γκολ. Το έπιασα. Είδα τον βοηθό διαιτητή να σηκώνει τη σημαία. Επανάληψη. Κοίταξα τον Τζανέτο. Του είπα δεν μου βάζεις γκολ σήμερα. Κοίταξα τον βοηθό και του έδειξα το πόδι, το οποίο χτυπούσα στη γραμμή. Του είπα-εδώ είμαι! Μου έκανε νόημα ότι -είμαστε εντάξει. Πετάχτηκα με σωστό συγχρονισμό, με το ένα πόδι να κολλάει στη γραμμή και το άλλο μπροστά. Απέκρουσα πάλι. Όταν είδα τον βοηθό να σηκώνει ξανά τη σημαία, πάγωσα. Είχα γίνει κομμάτια ψυχολογικά».

Για το τί σκέφτηκε στο τέλος, ο Διονύσης Φιλιππόπουλος απάντησε: «Σκέφτηκα ότι αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Είπα στον βοηθό, ότι θα έπρεπε να σεβαστεί το χτυπημένο μου δάχτυλο. Ήμουν εμφανώς εκνευρισμένος. Οι Κανόνες στο παιχνίδι, είναι Κανόνες. Το ξέρω ότι δεν εφαρμόζονται με τέτοια σχολαστικότητα πάντα. Μαθαίνουμε να πειθαρχούμε σε αυτούς. Δεν θα σχολιάσω τη διαιτησία. Είμαι ποδοσφαιριστής. Θα μιλήσω για ποδόσφαιρο. Ο Πανηλειακός είναι μια μεγάλη ομάδα. Δεν χρειάζεται βοήθεια της διαιτησίας για να κερδίσει. Η ομάδα μου σήμερα έχασε με 7-0 από τον Πανηλειακό, ωστόσο κάναμε μια μεγάλη προσπάθεια. Αυτό μας γεμίζει με χαρά και ικανοποίηση».