Λίγα μόλις μέτρα πριν κάποιος πατήσει την άμμο στην παραλία των Λετρίνων, έρχεται αντιμέτωπος με μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να συμβιβαστεί με μια παραθαλάσσια περιοχή που φιλοξενεί κατοίκους και επισκέπτες. Το μονοπάτι που οδηγεί στη θάλασσα έχει μετατραπεί σε χώρο συγκέντρωσης απορριμμάτων, μπαζών, ξύλων, πλαστικών και κάθε είδους σκουπιδιών.

Οι φωτογραφίες δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Αντί για μια καθαρή και ασφαλή πρόσβαση προς την παραλία, οι λουόμενοι αναγκάζονται να περνούν μέσα από σωρούς απορριμμάτων. Πρόκειται για μια εικόνα που δεν τιμά ούτε την περιοχή ούτε τον Δήμο Πύργου.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι ένα: Πού είναι ο Δήμος Πύργου; Πώς είναι δυνατόν, στην κορύφωση της θερινής περιόδου, ένα από τα περάσματα προς τη θάλασσα να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση χωρίς να έχει υπάρξει άμεση παρέμβαση;

Την ώρα που γίνεται λόγος για τουριστική ανάπτυξη, καθαρές παραλίες και προβολή της περιοχής, η πραγματικότητα που συναντούν οι πολίτες και οι επισκέπτες είναι εντελώς διαφορετική. Μπάζα, πλαστικά, ξύλα και απορρίμματα συνθέτουν μια εικόνα εγκατάλειψης που προσβάλλει το φυσικό περιβάλλον και δυσφημεί την περιοχή.

Δεν πρόκειται μόνο για θέμα αισθητικής. Τα απορρίμματα βρίσκονται πάνω στο μονοπάτι που χρησιμοποιούν καθημερινά οικογένειες, μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι. Εκτός από την εικόνα ντροπής, δημιουργούνται και ζητήματα ασφάλειας, καθώς υπάρχουν μπάζα και αντικείμενα που μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμό.

Οι πολίτες αναρωτιούνται αν απαιτείται κάποια καταγγελία ή ένα δυσάρεστο περιστατικό για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Η καθαριότητα των παραλιών και των κοινόχρηστων χώρων δεν είναι θέμα πολυτέλειας ούτε επικοινωνίας. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση κάθε δημοτικής αρχής απέναντι στους δημότες και στους επισκέπτες.

Η παραλία των Λετρίνων αξίζει πολύ καλύτερη εικόνα από αυτή που παρουσιάζει σήμερα. Και ο Δήμος Πύργου οφείλει να δώσει άμεσες απαντήσεις με πράξεις και όχι με υποσχέσεις. Οι πολίτες ζητούν το αυτονόητο: να καθαριστεί άμεσα το μονοπάτι, να απομακρυνθούν τα απορρίμματα και να προστατευτεί ένας δημόσιος χώρος που θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς και όχι παράδειγμα εγκατάλειψης.