Οι πυρόπληκτοι της Ηλείας το 2007 άκουσαν πολλά για «στήριξη», αλλά στον πιο κρίσιμο τομέα – τη σύνταξη – έμειναν εκτός Πλάνου.
Ενώ πέρασαν σχεδόν δύο δεκαετίες, ο νόμος που θα τους αναγνώριζε επιπλέον χρόνια ασφάλισης ή ειδικό δικαίωμα συνταξιοδότησης δεν ήρθε ποτέ, παρά τις μεγάλες κουβέντες και τις προεκλογικές υποσχέσεις.
Υποσχέσεις για τους πυρόπληκτους, συντάξεις για… άλλους
Μετά τις φωτιές του 2007 θεσπίστηκαν εφάπαξ ενισχύσεις, ρυθμίσεις δανείων, φορολογικές διευκολύνσεις, ένα «πακέτο ανακούφισης» για να σβήσουν οι πρώτες αντιδράσεις. Όμως πουθενά δεν θεσμοθετήθηκε ένα ειδικό καθεστώς συνταξιοδότησης για όσους είδαν χωράφια, επιχειρήσεις και περιουσίες να γίνονται στάχτη μέσα σε λίγες ώρες. Την ίδια ώρα, σε νεότερες τραγωδίες, η πολιτεία βρήκε τρόπο να δώσει ισόβιες συντάξεις και μόνιμα μέτρα στήριξης στους συγγενείς θυμάτων και στους βαριά τραυματίες σε ΜΑΤΙ και ΜΑΝΔΡΑ..
Το «κόψιμο» των οκτώ ετών
Σε επίπεδο ρητορικής, ακούστηκε κατά καιρούς η ιδέα για αναγνώριση πλασματικών ετών ασφάλισης στους πυρόπληκτους, για να μπορέσουν να βγουν νωρίτερα στη σύνταξη. Στην πράξη, οι γενικοί ασφαλιστικοί νόμοι περιορίζουν τα πλασματικά χρόνια και ποτέ δεν γράφτηκε σε ΦΕΚ ρύθμιση που να χαρίζει 8 χρόνια ειδικά στους πληγέντες της Ηλείας. Έτσι, ένα μέτρο που θα μπορούσε να είναι ελάχιστη δικαίωση για ανθρώπους που είδαν τη ζωή τους να διαλύεται, έμεινε στα συρτάρια των υπουργείων και στα χαρτιά των προεκλογικών εξαγγελιών.
Άνιση μεταχείριση μιας «ξεχασμένης» τραγωδίας
Η διαφορετική αντιμετώπιση είναι κραυγαλέα: άλλες καταστροφές συνοδεύονται από ειδικά συνταξιοδοτικά προγράμματα, ισόβιες παροχές και στοχευμένα μέτρα, ενώ η Ηλεία του 2007 αντιμετωπίστηκε σαν ένα «κεφάλαιο που έκλεισε» μόλις έφυγαν οι κάμερες. Οι άνθρωποι που τότε χειροκροτήθηκαν ως «ήρωες της υπαίθρου» και «θύματα της κλιματικής τραγωδίας» σήμερα καλούνται να συμπληρώσουν μόνοι τους τα ένσημα, με τους ίδιους σκληρούς όρους που ισχύουν για όλους, λες και δεν συνέβη ποτέ τίποτα.
Ώρα η Ηλεία να ζητήσει αυτά που της χρωστούν
Η συζήτηση για τις συντάξεις των πυρόπληκτων της Ηλείας δεν είναι τεχνικό ασφαλιστικό ζήτημα· είναι πολιτική και ηθική εκκρεμότητα. Όσο δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση, η αδικία παγιώνεται και η περιοχή στέλνει το μήνυμα ότι οι ζωές και οι κόποι των κατοίκων της «κοστολογήθηκαν» χαμηλότερα από άλλες τραγωδίες. Το ελάχιστο που οφείλει η πολιτεία είναι ένας καθαρός νόμος: αναγνώριση επιπλέον ετών ασφάλισης για τους πραγματικά πληγέντες του 2007, ώστε να μπορέσουν να συνταξιοδοτηθούν αξιοπρεπώς, πριν τους προλάβει ο βιολογικός χρόνος.
Τα 47 θύματα της μεγάλης τραγωδίας του 2007 στο μηδέν…Αυτά παθαίνεις όταν δεν έχεις πολιτικούς με λόγο και αξία απέναντι στους νομοθέτες…
