Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ

Διανύουμε μια ιδιαίτερα ταραγμένη ιστορική περίοδο. Βασικό της χαρακτηριστικό αποτελούν οι ραγδαία εξελισσόμενες ανακατατάξεις(πολιτικές,οικονομικές κλπ.), γεγονός που έχει επι­φέρει σοβαρές ανατροπές και πολύπλοκα προβλήματα στην πλειονότητα των ανθρώπων.

Με απο­τέλεσμα η σύγχρονη κοινωνία μας να βάλλεται και να υποβαθμίζεται από πάσης φύσεως αρνητικά φαινόμενα, όπως για παράδειγμα, αυτό της παιδικής κακοποίησης. Το σύνδρομο αυτό σε οποιαδή­ποτε μορφή του (σωματική- ψυχολογική- παραμέληση και έκθεση σε κίνδυνο- εκμετάλλευση- σε­ξουαλική παραβίαση- αιμομιξία), ενώ θα έπρεπε να φθίνει, αντιθέτως εμφανίζει έξαρση και αποτε­λεί σοβαρότατο πλήγμα για τη χώρα μας .

Πρόκειται για ένα έγκλημα εν κρυπτώ, που λαμβάνει χώρα κεκλεισμένων των θυρών και συγκαλύπτεται από μυστικότητα. Θύματά του απροστάτευτα παιδιά, που πειθαναγκάζονται να υπομένουν κάθε λογής βασανιστήρια, από θύτες οικείους και μη. Ανθρώπους της διπλανής πόρτας, δίχως κάποιο ιδιαίτερο εξωτερικό γνώρισμα και συνήθως υπεράνω υποψίας, που ωστόσο ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες όσον αφορά στην ψυχοπαθολογία τους. Όσοι ορισμοί κι αν δοθούν για το απεχθές αυτό κοινωνικό φαινόμενο, κανένας δεν μπορεί να εκφράσει απόλυτα τη δυστυχία, τον πόνο, τον τρόμο και την απαξίωση της ανθρώπινης υπόστασης που προκαλεί.

Κατά συνέπεια η δη­μιουργία ενηλίκων με σοβαρότατα προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις,με αγχώδεις δια­ταραχές, κατάθλιψη, επιθετικότητα, με δυσκολίες προσαρμοστικότητας και ροπή προς καταχρήσεις να αποτελεί θλιβερό επακόλουθο και τροχοπέδη στην ανέλιξη της κοινωνίας μας, που ολοφάνερα νοσεί και αποσυντίθεται.

Η έξαρση της παιδικής κακοποίησης ευνοείται από διαφόρων ειδών κοινωνικό – οικονομι­κές καταστάσεις και σήμερα δυστυχώς λόγω της κρίσης βρίσκει πρόσφορο το έδαφος. Τα οικονομι­κά προβλήματα (φτώχεια, ανεργία, πενιχρό πολύτεκνο επίδομα κλπ.), οι περιορισμένες πηγές παρο­χών (έλλειψη παιδικών σταθμών, κοινοτικών κέντρων συμβουλευτικής και στήριξης, κλπ.), τα χα­ρακτηριστικά της προσωπικότητας των γονέων ( σοβαρές ψυχικές δυσκολίες, περιορισμένες νοητι­κές ικανότητες, χρήση ουσιών) και οι στάσεις της ευρύτερης κοινωνίας, αλληλεπιδρούν σημαντι­κά στη διαμόρφωση του φαινομένου αυτού.

Η πρόληψη και αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, και κάθε μορφής βίας γενικότε­ρα, ξεκινά πρωτίστως από το σχολείο, μέσα από οργανωμένες δράσεις, προβολές ταινιών σχετικών με την υγεία, τα βιβλία και τις διαλέξεις εκπαιδευτικών- κοινωνικών λειτουργών- παιδιάτρων- ψυ­χολόγων, που μπορούν να εκπαιδεύσουν και να διδάξουν σε παιδιά και γονείς τα όρια της προσωπι­κής ελευθερίας. Διότι ο χειρότερος εχθρός είναι η άγνοια.

Τα ΜΜΕ μπορούν επίσης να παίξουν κα­θοριστικό ρόλο στην πρόληψη και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Διοργανώνοντας κα­μπάνιες πληροφόρησης και ενημέρωσης, δύνανται να αφυπνίσουν και να καταστείλουν την παιδική βία. Από την πλευρά της Πολιτείας επιβάλλονται μέτρα, που θα στοχεύουν στην άμεση ανακούφιση από τις επιπτώσεις της κρίσης. Ανάπτυξη κοινωνικής πολιτικής και ενίσχυση της οικογένειας, τόσο με προγράμματα γενικά, όσο και με την παροχή ειδικότερων υπηρεσιών.

Καθώς και τροποποίηση της υπάρχουσας νομοθεσίας, ώστε να γίνει αποτελεσματική και να πάψει η χώρα να παρουσιάζει ένα τριτοκοσμικό προφίλ. Δυστυχώς ο κόσμος μας δεν είναι δίκαιος, ούτε αγγελικά πλασμένος, όσο όμως εκτίθενται προβλήματα, τόσο περισσότερο κρίνεται αναγκαία η επίλυσή τους από την κοινωνία αλλά και τον άνθρωπο σε ατομικό επίπεδο.

Γι αυτό όλοι μαζί, οικογένεια, σχολείο, ΜΜΕ Πολιτεία, είναι απαραί­τητο να δραστηριοποιηθούμε να σταθούμε ανώτεροι των περιστάσεων και να αναλάβουμε τους ρόλους που αρμόζουν, ώστε ο καταναγκασμός να αντικατασταθεί από αλληλοσεβασμό. Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά είναι πολλή αγάπη, ασφάλεια και πρότυπα, διότι ” Κάθε παιδί φέρνει το μή­νυμα ότι ο θεός δεν έχει αποθαρρυνθεί ακόμα από τον άνθρωπο ” (Tagore)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ

(συγγραφέας)