Δήμος Ήλιδας: Γιατί δεν θα ασκηθεί αναίρεση στην υπόθεση της ΚΥΚΝΟΣ – Όλο το ιστορικό μιας δικαστικής διαμάχης 25 ετών, οι αποφάσεις των δικαστηρίων και το σκεπτικό του Δημοτικού Συμβουλίου
Μία από τις σημαντικότερες νομικές υποθέσεις που απασχόλησαν τα τελευταία χρόνια τον Δήμο Ήλιδας ολοκληρώνεται, τουλάχιστον σε επίπεδο διοικητικών ενεργειών του Δήμου, μετά την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να μην προχωρήσει στην άσκηση αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμ. Α267/2026 απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Πατρών.
Η απόφαση αυτή αφορά τη μακροχρόνια δικαστική διαμάχη μεταξύ του Δήμου Ήλιδας και της «ΚΥΚΝΟΣ Ελληνική Εταιρεία Κονσερβών Α.Ε.», σχετικά με το καθεστώς εποχικής λειτουργίας του εργοστασίου της εταιρείας στα Σαβάλια και, κατ’ επέκταση, τον τρόπο υπολογισμού των δημοτικών τελών καθαριότητας και φωτισμού.
Η υπόθεση, η οποία ξεκίνησε ουσιαστικά πριν από σχεδόν μία δεκαετία και στηρίζεται σε αποφάσεις που ανάγονται ακόμη και στο 2001, πέρασε από όλα τα στάδια της διοικητικής δικαιοσύνης, φτάνοντας μέχρι το Διοικητικό Εφετείο Πατρών. Μετά την τελευταία δικαστική εξέλιξη, το Δημοτικό Συμβούλιο κλήθηκε να αποφασίσει εάν υπάρχουν οι νομικές προϋποθέσεις ώστε ο Δήμος να συνεχίσει τη δικαστική διεκδίκηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η κατεπείγουσα συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου
Το θέμα συζητήθηκε στην 12η κατεπείγουσα συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ήλιδας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου 2026 με τη διαδικασία της δια περιφοράς, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τηλεφωνικής επικοινωνίας.
Η συνεδρίαση χαρακτηρίστηκε κατεπείγουσα, καθώς εξέπνεε η νόμιμη προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης.
Στη διαδικασία συμμετείχαν 23 από τους 25 δημοτικούς συμβούλους, ενώ παρών ήταν και ο δήμαρχος Ήλιδας Χρήστος Χριστοδουλόπουλος. Πριν από την εξέταση του μοναδικού θέματος της ημερήσιας διάταξης, όλοι οι συμμετέχοντες αποδέχθηκαν ομόφωνα τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της συνεδρίασης.
Γιατί το θέμα έφτασε στο Δημοτικό Συμβούλιο
Η υπόθεση είχε προηγουμένως εξεταστεί από τη Δημοτική Επιτροπή, η οποία με την υπ’ αριθμ. 311/2026 απόφασή της αποφάσισε να παραπέμψει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Η Επιτροπή έκρινε ότι πρόκειται για ζήτημα ιδιαίτερης νομικής και οικονομικής σημασίας για τον Δήμο και επομένως έπρεπε η τελική απόφαση να ληφθεί από το ανώτατο συλλογικό όργανο της δημοτικής αρχής.
Η αρχή της υπόθεσης – Η απόφαση του 2001
Το ιστορικό της υπόθεσης ξεκινά πριν από περίπου 25 χρόνια.
Το 2001, ύστερα από αίτημα της εταιρείας ΚΥΚΝΟΣ Α.Ε., το Δημοτικό Συμβούλιο Ήλιδας εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 522/2001 απόφαση, με την οποία αναγνώρισε ότι το εργοστάσιο επεξεργασίας νωπής τομάτας στα Σαβάλια λειτουργεί εποχικά.
Στην αίτησή της η εταιρεία είχε δηλώσει ότι η παραγωγική δραστηριότητα πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τις 10 Ιουλίου έως τις 20 Σεπτεμβρίου, δηλαδή περίπου για τρεις μήνες, γεγονός που συνδέεται με την περίοδο συγκομιδής και επεξεργασίας της βιομηχανικής τομάτας.
Η συγκεκριμένη απόφαση είχε ιδιαίτερη οικονομική σημασία, καθώς επέτρεπε στην επιχείρηση να καταβάλλει ανταποδοτικά τέλη καθαριότητας και φωτισμού μόνο για το χρονικό διάστημα λειτουργίας της και όχι για ολόκληρο το έτος.
Ο έλεγχος του Δήμου μετά από δεκαέξι χρόνια
Το 2017, οι οικονομικές υπηρεσίες του Δήμου Ήλιδας προχώρησαν σε επανεξέταση της υπόθεσης.
Στο πλαίσιο του ελέγχου αναζητήθηκαν στοιχεία από το ΙΚΑ και το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας σχετικά με τον αριθμό των εργαζομένων που απασχολούσε η εταιρεία στο εργοστάσιο των Σαβαλίων.
Από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν προέκυψε ότι κατά το χρονικό διάστημα 2011-2016 η εταιρεία διατηρούσε προσωπικό και κατά τους μήνες που θεωρητικά δεν λειτουργούσε παραγωγικά.
Σύμφωνα με τα πορίσματα του ελέγχου, ο αριθμός των εργαζομένων κατά τους μήνες Ιανουάριο έως Ιούνιο και Οκτώβριο έως Δεκέμβριο ξεπερνούσε το 25% του μέσου όρου των εργαζομένων που απασχολούνταν κατά την περίοδο της παραγωγής, στοιχείο που, σύμφωνα με τον Δήμο, δημιουργούσε σοβαρές αμφιβολίες για τον εποχικό χαρακτήρα της επιχείρησης.
Η νομική γνωμοδότηση του 2017
Πριν ληφθεί η σχετική απόφαση, συντάχθηκε γνωμοδότηση της τότε πληρεξούσιας δικηγόρου του Δήμου, σύμφωνα με την οποία υπήρχαν ενδείξεις ότι η λειτουργία της εταιρείας δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί αποκλειστικά εποχική.
Ωστόσο, στην ίδια γνωμοδότηση επισημαινόταν ρητά ότι, προκειμένου να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα, θα έπρεπε να προηγηθεί αυτοψία στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, κατά το χρονικό διάστημα που η εταιρεία δήλωνε ότι δεν λειτουργεί.
Η αυτοψία αυτή δεν πραγματοποιήθηκε πριν από την έκδοση της σχετικής απόφασης.
Η απόφαση 293/2017
Παρά την επισήμανση αυτή, το Δημοτικό Συμβούλιο εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 293/2017 απόφαση, με την οποία ανακάλεσε την απόφαση του 2001 και αφαίρεσε από την εταιρεία το καθεστώς εποχικής λειτουργίας.
Η ΚΥΚΝΟΣ αντέδρασε άμεσα και προσέφυγε στα διοικητικά δικαστήρια, ζητώντας την ακύρωση τόσο της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου όσο και των διοικητικών πράξεων που ακολούθησαν.
Οι διοικητικές προσφυγές
Η εταιρεία προσέφυγε αρχικά στην Επιτροπή του άρθρου 152, ενώ στη συνέχεια η υπόθεση εξετάστηκε και από τον Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.
Και τα δύο διοικητικά όργανα έκριναν νόμιμη την απόφαση του Δήμου, θεωρώντας ότι τα στοιχεία για την απασχόληση προσωπικού ήταν επαρκή ώστε να στηριχθεί η ανάκληση της εποχικής λειτουργίας.
Η αυτοψία που έγινε αργότερα
Το ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι το 2018, δηλαδή μετά την έκδοση της απόφασης 293/2017, ο Δήμος πραγματοποίησε τελικά αυτοψία στις εγκαταστάσεις της εταιρείας.
Με βάση την αυτοψία αυτή εκδόθηκε η 333/2018 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία δεν αναγνωρίστηκε πλήρης εποχική λειτουργία της επιχείρησης, αλλά διαπιστώθηκε ότι ορισμένα τμήματα των εγκαταστάσεων λειτουργούν μόνο κατά την παραγωγική περίοδο, ενώ άλλα χρησιμοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Το συγκεκριμένο στοιχείο αποδείχθηκε καθοριστικό στη συνέχεια της δικαστικής διαδικασίας.
Η κρίση του Διοικητικού Πρωτοδικείου
Η υπόθεση έφτασε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πύργου, το οποίο με την απόφαση Α465/2022 δικαίωσε την εταιρεία.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ανάκληση της εποχικής λειτουργίας δεν συνοδευόταν από την απαιτούμενη ειδική και επαρκή αιτιολογία.
Συγκεκριμένα επισήμανε ότι η διοίκηση δεν είχε πραγματοποιήσει αυτοψία ούτε είχε συγκεντρώσει άλλα συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν ποιες εγκαταστάσεις λειτουργούσαν όλο τον χρόνο και ποιες μόνο εποχικά.
Η έφεση του Δήμου
Μετά την πρωτόδικη απόφαση, ο Δήμος Ήλιδας άσκησε έφεση.
Η υπόθεση συζητήθηκε στο Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Πατρών τον Δεκέμβριο του 2024.
Το 2026 εκδόθηκε η απόφαση Α267/2026, με την οποία το Εφετείο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση του Δήμου.
Το δικαστήριο συμφώνησε πλήρως με το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι η ανάκληση του καθεστώτος εποχικής λειτουργίας δεν στηρίχθηκε στα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία και συνεπώς δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.
Η εισήγηση της Νομικής Συμβούλου
Μετά την κοινοποίηση της απόφασης του Εφετείου, η Νομική Σύμβουλος του Δήμου, Ειρήνη Θεοδωροπούλου, εξέτασε εάν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Στην πολυσέλιδη γνωμοδότησή της εξηγεί αναλυτικά ότι η αναίρεση δεν αποτελεί ένα ακόμη στάδιο επανεξέτασης των πραγματικών περιστατικών, αλλά αφορά αποκλειστικά νομικά ζητήματα και προϋποθέτει την ύπαρξη αντίθετης νομολογίας ή σοβαρού νομικού σφάλματος.
Η Νομική Σύμβουλος αναφέρει ότι κατά την έρευνα που πραγματοποίησε δεν διαπίστωσε ύπαρξη αντίθετης νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αντίθετα, επισημαίνει ότι τόσο η απόφαση 744/1998 όσο και η νεότερη 252/2025 του ΣτΕ επιβεβαιώνουν ότι ο χαρακτηρισμός μιας επιχείρησης ως εποχικής πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία και ότι ο Δήμος μπορεί να προχωρήσει σε μεταγενέστερο έλεγχο, εφόσον διαθέτει επαρκή αποδεικτικά μέσα.
Η τελική απόφαση
Μετά την ανάλυση όλων των δεδομένων, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να αποδεχθεί την εισήγηση της Νομικής Υπηρεσίας και να μην ασκήσει αναίρεση κατά της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πατρών.
Με την εξέλιξη αυτή ολοκληρώνεται μία διοικητική και δικαστική υπόθεση που διήρκεσε σχεδόν μία δεκαετία, με αφετηρία τον επανέλεγχο του καθεστώτος εποχικής λειτουργίας της ΚΥΚΝΟΣ και με ρίζες που φτάνουν στην αρχική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του 2001. Η τελική επιλογή του Δήμου βασίστηκε στην εκτίμηση ότι, υπό το φως της ισχύουσας νομολογίας και της αναλυτικής γνωμοδότησης της Νομικής Συμβούλου, δεν υπήρχαν ρεαλιστικές πιθανότητες επιτυχίας μιας νέας προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
