Μονοπάτια πνιγμένα στη βλάστηση, πέτρινα γεφύρια, παμπάλαιοι νερόμυλοι, κατάφυτες όχθες, παραδοσιακοί οικισμοί, αρχαία ερείπια, γαλήνια μοναστήρια… όλα τους στον ποταμό όπου λουζόταν ο Δίας.

Πριν ενώσει τα παγωμένα του νερά με τον Αλφειό, στη σύντομη πορεία του ο Λούσιος σχηματίζει και διασχίζει τοπία απείρου κάλλους.

Το ποτάμι όπου οι Νύμφες έλουσαν τον Δία μετά τη γέννησή του –εξ ου και το όνομα- πηγάζει από το οροπέδιο της Καρκαλούς, στην αρχαία Θεισόα, ενώ μια δεύτερη, μικρότερη πηγή του βρίσκεται στο Καλονέρι.

Όταν φθάνει στο ύψος της Δημητσάνας, από το λεγόμενο γεφύρι του Μπαρμπίνη, γίνεται ορμητικός καθώς χώνεται σε ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της Ελλάδας, αλλού εύκολα προσπελάσιμο κι αλλού εξαιρετικά επικίνδυνο.

Αποτελεί σήμερα πόλο έλξης των περιπατητών, που απολαμβάνουν την κλασική διαδρομή μέχρι την αρχαία Γόρτυνα. Εκεί ο Λούσιος μετονομάζεται σε Γορτύνιο πριν χυθεί –ενισχυμένος από τις παρακείμενες πηγές- στον Αλφειό ποταμό, ολοκληρώνοντας τα 23 χιλιόμετρα της διαδρομής του.