Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος επανέρχεται δυναμικά στο εσωκομματικό προσκήνιο της ΝΔ, με τις επαφές και τις ανοιχτές «γέφυρες» του με τον Αντώνη Σαμαρά να τροφοδοτούν σενάρια για τον ρόλο του την επόμενη μέρα στο κεντροδεξιό χώρο.
Το νέο ραντεβού και το πολιτικό μήνυμα
Η προγραμματισμένη σύναξη στην «καλύβα του Πατσόγιαννη», στα βουνά μεταξύ Φθιώτιδας και Βοιωτίας στις 18 Φεβρουαρίου, έχει ήδη χαρακτηριστεί ως άτυπο πολιτικό συμβούλιο της παλιάς φρουράς της ΝΔ. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής, οι οποίοι αναμένεται να πλαισιωθούν από βουλευτές και κομματικά στελέχη, σε μια στιγμή που οι εσωκομματικές διεργασίες ενόψει των εκλογών του 2026 εντείνονται.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ, ο ίδιος ο Σαμαράς ήταν εκείνος που προσκάλεσε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο στη συνάντηση, χωρίς – τουλάχιστον αρχικά – να έχει ενημερωθεί ο Κώστας Καραμανλής. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως σαφές πολιτικό «άνοιγμα» προς τον πρώην επίτροπο, με στόχο να ενισχυθεί ένα μπλοκ παραδοσιακής δεξιάς που ασκεί κριτική στη σημερινή ηγεσία της ΝΔ.
Ο Αβραμόπουλος σε ρόλο ρυθμιστή
Την ίδια στιγμή, ο ίδιος ο Αβραμόπουλος εμφανίζεται να «ζυγίζει» αν θα δώσει το παρών στη συνάντηση, επικαλούμενος υποχρεώσεις στην Κύπρο και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην ανέβει τελικά στην καλύβα. Κύκλοι που γνωρίζουν τις κινήσεις του σημειώνουν ότι ο πρώην επίτροπος δεν επιθυμεί να κλείσει τις πόρτες προς το Μέγαρο Μαξίμου και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ελπίζοντας σε μελλοντική θεσμική αξιοποίησή του.
Η στάση αυτή δείχνει έναν έμπειρο πολιτικό που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο παλιό «σαμαρικό» δίκτυο και στην τρέχουσα ηγεσία της κεντροδεξιάς. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αβραμόπουλος εμφανίζεται σε ρόλο ρυθμιστή: στο παρελθόν είχε βρεθεί στο επίκεντρο σεναρίων ακόμη και για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ως πρόσωπο συναίνεσης για ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Η ιστορική σχέση με τον Σαμαρά
Η σχέση Αβραμόπουλου – Σαμαρά έχει περάσει από πολλές φάσεις, από στενή συνεργασία έως άτυπο «μπρα ντε φερ» στο εσωτερικό της παράταξης. Ο Σαμαράς είχε αναδείξει τον Αβραμόπουλο σε κεντρικό πρόσωπο της ΝΔ, παραχωρώντας του σημαντικό ιδεολογικό και πολιτικό χώρο, κίνηση που τότε είχε θεωρηθεί ως συμφωνία στρατηγικής συμπόρευσης.
Ταυτόχρονα, κατά καιρούς οι δύο άνδρες βρέθηκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα πτέρυγας, με διακριτές φιλοδοξίες και διαφορετικές τακτικές απέναντι στην ηγεσία του κόμματος και την κεντρική κυβερνητική γραμμή. Ωστόσο, η κοινή τους κριτική στη σημερινή εξωτερική πολιτική και η έμφαση σε μια πιο παραδοσιακή συντηρητική γραμμή δείχνουν ότι τα τελευταία χρόνια συγκλίνουν εκ νέου.
Το διακύβευμα για τη ΝΔ
Οι συναντήσεις και τα ραντεβού αυτού του κύκλου δεν είναι απλές φιλικές συγκεντρώσεις, αλλά τροφοδοτούν την εντύπωση ότι στήνεται ένα παράλληλο κέντρο επιρροής δεξιά του σημερινού κομματικού μηχανισμού. Σε μια περίοδο που η ΝΔ αναζητά νέα ταυτότητα μετά από φθορά και εσωτερική γκρίνια, πρόσωπα με εμπειρία και αναγνωρισιμότητα, όπως ο Αβραμόπουλος, μπορούν να λειτουργήσουν ως πόλοι συσπείρωσης δυσαρεστημένων στελεχών.
Το αν ο ίδιος θα επιλέξει να ταυτιστεί ανοιχτά με το στρατόπεδο Σαμαρά ή θα διατηρήσει τον ρόλο του αυτόνομου «παίκτη» που συνομιλεί με όλους, θα κρίνει και το ειδικό βάρος αυτών των συναντήσεων. Σε κάθε περίπτωση, το πολιτικό παρασκήνιο γύρω από τις κινήσεις του δείχνει ότι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη στον κεντροδεξιό χώρο.
