20.9 C
Pýrgos
Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου, 2021

Ο Χρήστος Μπεβούδας μιλάει για όλα στο ilia.news: «Ο κύκλος μου στον Πανηλειακό έχει κλείσει…»

spot_img

Προτεινόμενα

Πρόκειται για τον άνθρωπο ο οποίος «κρατούσε τα γκέμια» στον φετινό Πανηλειακό. Ένας από τους βασικούς-για να μην πούμε ο βασικός χρηματοδότης της ομάδας. Ο Χρηστος Μπεβούδας, ένας άνθρωπος ο οποίος μεγάλωσε στα «τσιμέντα» του Μαρακανά, ουσιαστικά ηγήθηκε φέτος σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ομάδας. Επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης μεταξύ άλλων των Σούπερ Μάρκετ A-B Food Market στην Αμαλιάδα, για πρώτη φορά επιχείρησε να υποδυθεί έναν ρόλο τον οποίο όπως ο ίδιος λέει δεν του πάει και ούτε σκοπεύει να «βαφτιστεί» με αυτόν. Του παράγοντα!

Έχει υπάρξει χορηγός σε ομάδες, παρουσιάζει πλούσια φιλανθρωπική δράση, αποφασίζοντας τη σεζόν που πέρασε να στηρίξει την ομάδα με την οποία μεγάλωσε και την οποία ποτέ δεν έκρυψε ότι έχει στην καρδιά του. Τον Πανηλειακό. Τον Γενάρη που μας πέρασε, έριξε στο τραπέζι ένα σχέδιο αναγέννησης του Πανηλειακού, ενώ δεν δίστασε να προτείνει να γίνει και ο άνθρωπος που θα ηγηθεί, ως πρόεδρος, δίνοντας ξανά και ένα ουσιαστικό νόημα σε αυτό το πόστο, «προσωποποιώντας» ξανά τη ηγεσία του μεγάλου ηλειακού συλλόγου. Εξηγεί τους λόγους και το σκεπτικό με το οποίο προχώρησε σε αυτή την πρόταση και εξηγεί για ποιο λόγο την απέσυρε, θεωρώντας ότι ο κύκλος του στην ομάδα έκλεισε. Μιλάει για την κίνηση «Πυρσός» για τα όσα ακούγονται για τον ίδιο σε Πύργο και Αμαλιάδα, αλλά και γιατί κατά τη γνώμη του η Ηλεία στερείται εκπροσώπου στις επαγγελματικές κατηγορίες του ποδοσφαίρου.

Ο Χρήστος Μπεβούδας, μιλάει σήμερα αποκλειστικά στο ilia.news και απαντά σε μια «ντουζίνα» ερωτήσεις, σε μια συνέντευξη η οποία θα συζητηθεί. Μιλάει για τον Πανηλειακό, για τον Αστέρα Αμαλιάδας, στον οποίο τα τελευταία χρόνια υπήρξε χορηγός της φανέλας, αλλά και για το πώς εισπράττει τις εμπειρίες που αποκόμισε από τον χώρο του ποδοσφαίρου.

Ας δούμε τι λέει:

-Πώς θα χαρακτηρίζατε την εφετινή πορεία του Πανηλειακού, στην οποία είχατε ενεργό συμμετοχή;

«Η φετινή πορεία του Πανηλειακού….  Να μην ξεχνάμε πώς αρχίσαμε! Μέχρι τέλος Ιουλίου περίπου, δεν είχαμε διοίκηση. Και πιστέψτε με, ο Πανηλειακός δεν είναι μια ομάδα της τακτικής να παίζει με την ψυχολογία είτε των φιλάθλων, είτε γενικά της κοινής γνώμης. Δηλαδή ότι δεν υπάρχει διοίκηση και μετά σαν πυροτέχνημα να βγαίνει διοίκηση. Όντως δεν υπήρχε διοίκηση, όντως δεν υπήρχε μέλλον, μέχρι που ξαφνικά και εμένα προσωπικά με πλησίασε ένας άνθρωπος από την ομάδα και μου είπε ότι κάτι έπρεπε να κάνουμε. Άρα, αρχίσαμε την ομάδα τον Αύγουστο, κάτι το οποίο δεν επιτρέπεται για το επίπεδο του Πανηλειακού.

“Ξεκινήσαμε με στόχο να κατεβάσουμε την ομάδα και όπου το πει!”

 

Ξεκινήσαμε με στόχο να κατεβάσουμε την ομάδα και όπου το πει! Ξεκινήσαμε με ένα πολύ χαμηλότερο μπάτζετ από την προηγούμενη χρονιά και είχαμε την τύχη να πετύχουμε στο πλάνο μας αυτό. Τι εννοώ. Ο αρχικός στόχος του Πανηλειακού ήταν να μείνει στην κατηγορία. Με δεκαέξι παιδιά από τον τόπο μας, με κάτω από το μισό μπάτζετ της περσινής σεζόν, το οποίο μπορούμε να το πούμε και με νούμερα. Φέτος είχαμε αγωνιστικό μπάτζετ 105 χιλιάδες ευρώ και πέρσι, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ήταν περίπου 250 χιλιάδες ευρώ. Τι καταφέραμε; Να μείνει η ομάδα! Να έχουμε καταφέρει αυτό που λέγαμε τόσα χρόνια. Δηλαδή, να εκμεταλλευτούμε τους παίκτες από την περιοχή μας. Είχαμε 16 παίκτες από την Ηλεία, που αυτό είναι μεγάλο κατόρθωμα. Ένας από αυτούς τους παίκτες που είναι και νεαρός σε ηλικία, αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται σε πολύ μεγάλη ομάδα, για να μην πω στη μεγαλύτερη της Ελλάδας. Και είμαστε και πολύ κοντά σε συμφωνία. Και αν συνυπολογίσουμε ότι, να το πω λίγο και ποδοσφαιρικά, ότι θα έμπαινε η μπάλα σε εκείνο το παιχνίδι με τη Βάρδα, μπορεί να είχαμε και ένα Κύπελλο ακόμα στο παλμαρέ της ομαδας. Δεν θα συμφωνήσω με μια μερίδα του Τύπου η οποία έλεγε ότι η χρονιά ήταν αποτυχημένη. Τον αρχικό στόχο μας τον καταφέραμε και χωρίς πολλή πίεση αν θα τον καταφέρουμε ή όχι. Ό,τι βάλαμε στόχο σαν διοίκηση, το φέραμε εις πέρας».

-Ο Πανηλειακός άλλαξε φέτος τρεις προπονητές. Πού οφείλεται αυτό;

«Την ομάδα την αναλάβαμε έξι άτομα. Έξι άτομα! Η τύχη του Πανηλειακού έπεσε σε έξι ανθρώπους. Εγώ, ο Γιώργος Ρήγας, ο Λευτέρης Βαρουξής, ο Σπύρος Λιατσής, ο Χρήστος Γιαννακόπουλος και ο Πάνος Βαβίλης. Και οι έξι από αυτούς, δεν ήταν παράγοντες. Ήταν απλά φίλαθλοι, οι οποίοι γούσταραν να δουν την ομάδα στο γήπεδο. Κάναμε λάθη! Κάθε άνθρωπος όταν δουλεύει και ασχολείται με κάτι, κάνει και λάθη. Εμείς, είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε με τρεις τεχνικούς, από τους οποίους, και τους τρεις, η ομάδα κέρδισε κάτι. Αν με ρωτάγατε τι θα άλλαζες στον αρχικό σχεδιασμό, θα σας απαντούσα ότι δεν θα άλλαζα τίποτα. Θα έκανα πάλι τα ίδια. Δεν μετανιώνουμε για κάτι. Από όλους κάτι πήραμε. Γι΄αυτό εξάλλου και οι τρεις, με τους οποίους ακόμα μιλάω και εγώ προσωπικά, έχουν τον Πανηλειακό στην καρδιά τους. Γιατί νιώθουν ότι είχαμε μια καλή συνεργασία και προσέφεραν αρκετά. Το ίδιο νιώθω κι εγώ. Ότι ο καθένας από τους τρεις, προσέφερε και από κάτι…».

-Από την προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο, είστε ευχαριστημένος;

«Πρέπει να είμαστε δίκαιοι με τον κόσμο. Κακά τα ψέματα, όλοι θα θέλαμε να έχουμε δυο χιλιάδες κόσμο κάθε Κυριακή στο γήπεδο. Ο κόσμος όμως, για να έρθει στο γήπεδο, γιατί θεωρώ ότι πρέπει να κάνουμε και αυτοκριτική, θέλει το κίνητρο. Δεν θεωρώ ότι ο κόσμος του Πύργου δεν αγαπάει τον Πανηλειακό. Και αυτό το αποδεικνύει είτε από τις διαφημίσεις, που εδώ και τρία χρόνια μας στηρίζει, μέσω των επαγγελματιών όχι μόνο του Πύργου, όσο και της ευρύτερης περιοχής. Και ένα κομμάτι του προϋπολογισμού, σημαντικότατο, στηρίζεται σε αυτές τις διαφημίσεις. Κατά συνέπεια ο κόσμος μάς στηρίζει. Από την άλλη πλευρά όμως, θα είναι άδικο να πεις ότι δεν στηρίζει ο κόσμος επειδή δεν έρχονται δυο χιλιάδες στο γήπεδο. Άδικο από τη στιγμή που η ομάδα καλώς ή κακώς δεν έχει δείξει τα δείγματα γραφής που θα έπρεπε, καθώς, κακά τα ψέματα, ο κόσμος του Πανηλειακού είναι και απαιτητικός. Αν δει, θα έρθει! Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι ο Πανηλειακός σαν φανέλα και μόνο, αξίζει να έχει είκοσι και τριάντα άτομα μόνο στο γήπεδο. Θα χρησιμοποιήσω κάποια λόγια που μου είχε πει πέρσι ο μεγάλος Σάκης Σταυρόπουλος, όταν είχαμε πάει για φαγητό. Και μου έχουν μείνει στο κεφάλι μου. Τρώγαμε και τον ρώτησα: -«Πρόεδρε, τι έχεις να πεις για τον κόσμο;». Και μου απάντησε: «Κάθε Κυριακή, ένιωθα ότι έκανα ένα ωραίο τραπέζι. Έβαζα τη φτώχεια μου πάνω σε αυτό το τραπέζι. Ό,τι μπορούσα. Δεν θα έβαζα κάθε μέρα σολωμό. Ό,τι είχα εκείνη τη μέρα. Και περίμενα με τη γυναίκα μου, να έρθουν οι δέκα φίλοι να φάμε. Όταν λοιπόν δεν έρχεται κανένας, σε πιάνει το παράπονο. Γιατί νιώθεις μόνος. Και εκεί τι κάνεις; Πιάνεις το τραπέζι και το γυρίζεις ανάποδα».

Ναι, δεν το κρύβω. Θα ήθελα περισσότερο κόσμο. Πώς να μην θέλω;

Όμως αυτό δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σαν αυστηρό παράδειγμα. Γιατί ο κόσμος δεν είδε αυτό που περίμενε από τη φανέλα του Πανηλειακού».

 

-Ανήκατε και εσείς στην κίνηση «Πυρσός», μια καινοτόμο προσπάθεια, η οποία ξεκίνησε με όραμα και φιλοδοξίες, η οποία όμως πέρσι το καλοκαίρι έπαψε να υπάρχει. Πού οφείλεται αυτό; Ήταν μια αναστολή της, ή ήταν οριστικό;

«Είχα την τιμή, τρεισήμισι χρόνια πριν, να χτυπήσει και σε μένα το τηλέφωνό μου, να με καλέσουν και να μπω σε μια αίθουσα και να δω 20-25 άτομα που πραγματικά είχαν όλοι ένα στόχο, να μπει η ομάδα στο γήπεδο. Δεν σας κρύβω ότι το είδα πολύ ρομαντικό. Και από την πρώτη στιγμή είπα «ναι». Εγώ δεν είμαι από αυτούς που θα πιάσω κάποιον από το αφτί και θα του πω -γιατί δεν είναι και φέτος. Οι εποχές αλλάζουν! Δυστυχώς δεν είχαμε στη φαρέτρα μας έναν Σάκη Σταυρόπουλο. Είμαστε κάποια άτομα τα οποία αφενός είχαμε τις δουλειές μας, είτε επαγγελματίες, είτε ιδιωτικοί υπάλληλοι, αφετέρου όμως άτομα τα οποία αγαπούσαν τον Πανηλειακό. Κάποιοι δεν συνέχισαν για κάποιους λόγους. Άλλος για προσωπικό λόγο, άλλος για οικογενειακό, άλλος για οικονομικό. Δεν μπορείς να του πεις γιατί δεν συνεχίζεις. Να ξέρετε όμως κάτι.

“Ο “Πυρσός” είναι μια παρέα που δεν χάλασε ποτέ, αλλά δύσκολα θα υπάρξει του χρόνου” 

Ποτέ μα ποτέ δεν χάλασε αυτή η παρέα. Δεν υπήρχαν συγκρούσεις. Και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ η κίνηση αυτή για πολιτικούς λόγους. Μπορώ αυτό να σας το εγγυηθώ. Ειλικρινά, από όλους αυτούς εγώ προσωπικά, όποτε έπαιρνα τηλέφωνο να τους ζητήσω κάτι για τον Πανηλειακό, όχι μόνο οικονομικό, δεν μου αρνήθηκε κανένας ποτέ. Απλά δεν μπορούσε να συνεχιστεί, επειδή και η καθημερινότητα αλλάζει. Και δεν μπορείς να πεις σε μόνιμη βάση, στον Γιώργο, τον Δημήτρη -βάλε αυτά για την ομάδα. Προσωπικά θεωρώ πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να υπάρχει ο «Πυρσός» του χρόνου, ωστόσο ευχή μου θα ήταν να υπάρχει. Μακάρι να υπήρχε, για το καλό της ομάδας».

-Αυτό που ο φίλαθλος κόσμος του Πανηλειακού περιμένει με αγωνία να ακούσει, είναι ποιες θα είναι οι μελλοντικές κινήσεις σας σχετικά με την ομάδα.

«Από τον Γενάρη, έθεσα τον εαυτό μου, στη διάθεση της ομάδας, υπό κάποιες βασικές προϋποθέσεις, παρουσίας δυο-τριών επιχειρηματιών με τους οποίους αρχίσαμε αυτή την κίνηση. Ο στόχος θα ήταν να χτίζαμε τον Πανηλειακό της επόμενης μέρας. Ειλικρινά τους είπα ότι ήταν τόσο μεγάλο το «θέλω» μου και το «πιστεύω» μου σε αυτό που θα φτιάξουμε, που δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να μπω και στο Δ.Σ. και ως πρόεδρος της ομάδας. Δυστυχώς όμως, αυτό δεν κατέστη δυνατό να γίνει. Ο κάθε άνθρωπος, για τον προσωπικό του λόγο, οι οποίοι επαναλαμβάνω είναι φίλοι μου, δεν ήθελαν να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Μόνος μου δεν μπορώ να κάνω κάτι. Και δεν σας κρύβω, η ομάδα της νέας σεζόν θα έπρεπε ήδη να χτίζεται. Για να έχει πρωταγωνιστικό στόχο. Διαφορετικά δεν θα με ενδιέφερε κάτι άλλο. Βλέποντας ότι αυτό δεν είναι εφικτό, θεωρώ ότι στον Πανηλειακό έχει κλείσει ο κύκλος μου.

“έχω μάθει στη ζωή μου να είμαι πρωταγωνιστής”

Έχω πει και στους ποδοσφαιριστές της ομάδας, ότι έχω μάθει στη ζωή μου να είμαι πρωταγωνιστής. Ειλικρινά δεν αντέχω και δεν με ενδιαφέρει πώς θα το γράψετε, γιατί δεν έχω σκοπό να μειώσω καμία ομάδα, να παίζει ο Πανηλειακός και να χάνει από τον Ριόλο. Είχα ένα πλάνο, να πάει ο Πανηλειακός για Πρωτάθλημα. Τους φώναξα, καθίσαμε και τους το παρουσίασα. Τους είπα ελάτε μαζί μου να πάμε για Πρωτάθλημα. Στο μέτριο δεν μπορώ να συνεχίσω. Το θεωρώ πολύ άδικο για μένα. Δεν θέλησε κανείς. Άρα κι εγώ, έκλεισα τον κύκλο μου. Και είναι οριστικό».

 

-Με όλα τα παραπάνω προκύπτει μια ερώτηση, η οποία είναι η εξής: Η κίνηση «Πυρσός», δεν ξεκίνησε με στόχο να πάει τον Πανηλειακό στην Α΄ Εθνική. Γιατί λοιπόν δεν μπορεί να υπάρξει μια «μέση οδός» και πρέπει να αποχωρήσετε, εφόσον ο Πανηλειακός δεν μπορεί να πάει για Πρωτάθλημα;

«Είναι γεγονός ότι η κίνηση Πυρσός ξεκίνησε ρομαντικά και με στόχο να κατέβει η ομάδα στο γήπεδο. Δημιούργησε κάτι καλό, μια βάση με παιδιά από τον τόπο μας. Θεώρησα ότι έχει φτάσει η στιγμή να πάμε για κάτι καλύτερο. Έχω μάθει στη ζωή μου να είμαι πρωταγωνιστής. Όπως σας είπα είμαστε μια παρέα ανθρώπων οι οποίοι ξεκινήσαμε μαζί. Δεν θα μπορούσα όμως να μείνω μόνος μου. Θεωρώ ότι όπως ξεκινήσαμε όλοι μαζί, έτσι θα πρέπει και να συνεχίσουμε όλοι μαζί ή αλλιώς να φύγουμε, πάλι όμως όλοι μαζί».

 

-Γιατί δεν ζητήσατε έναν πιο ενεργό ρόλο στα πράγματα του Πανηλειακού, μέσα από το Δ.Σ,, αφού ήσασταν ένας από τους βασικούς χρηματοδότες, αν όχι ο βασικός;

«Στο Δ.Σ. θα αναλάμβανα μια θέση, κάτω από νέα δεδομένα και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Ήθελα αυτό να γίνει από τη νέα σεζόν. Με ξεκάθαρο πλάνο και μεγάλους στόχους, τους οποίους θα ήθελε όλος ο Πύργος. Και ειλικρινά το πλάνο που είχα στο μυαλό μου, είναι ένα πλάνο το οποίο θα αγκάλιαζε και ολόκληρος ο νομός».

 

-Ακούγεται ότι ο Μπεβούδας θέλει να είναι το «γενικό κουμάντο». Ισχύει αυτό; Και αν όχι, πώς έχετε στο μυαλό σας τη διοικητική δομή και οργάνωση της ομάδας;

«Το ότι εγώ ήθελα να έχω το γενικό κουμάντο, είναι ό,τι πιο αστείο έχω ακούσει. Το γενικό κουμάντο του Πανηλειακού, θα μπορούσα να το έχω αν έβαζα όλα τα χρήματα μόνος μου. Το να ήθελα να το κάνω με τα χρήματα άλλων ανθρώπων, θα ήταν πολύ άδικο. Εγώ δεν είμαι αυτής της φιλοσοφίας. Εκείνο το οποίο είχα, ήταν ένα πλάνο στο κεφάλι μου. Βρίσκομαι στον χώρο του ποδοσφαίρου και γνωρίζω αρκετά πράγματα, όπως γνωρίζω και πράγματα τη τοπικής κοινωνίας του Πύργου και της ευρύτερης περιοχής. Το πλάνο λοιπόν αυτό ήθελε να αποβάλλει κάποιες παθογένειες της ομάδας. Γενικό κουμάντο ουδέποτε ήθελα να κάνω. Αντιθέτως είπα: -Βάζω το μεγαλύτερο κεφάλαιο, ελάτε μαζί μου να φτιάξουμε κάτι ωραίο, να αφήσουμε πίσω μας ό,τι σας έχει πικράνει στο παρελθόν. Και να μπω εγώ μπροστά, πρόεδρος, να τρώω όλα τα βέλη και τις σφαίρες.

“Πρότεινα να μπω πρόεδρος, να τρώω εγώ όλα τα βέλη και τις σφαίρες” 

 

 

 

 

Αν αυτό από κάποιους μεταφράζεται ότι ήθελα το γενικό κουμάντο, μου ακούγεται πολύ άδικο. Και ειλικρινά μπορείτε να ρωτήσετε αν φέτος πήγα πάνω από 3-4 φορές στη Συντριάδα. Και στο γήπεδο καθόμουν μόνος μου. Κι ας ήμουν από τους βασικούς χρηματοδότες. Ποτέ δεν χρησιμοποίησα τον Πανηλειακό για αυτοπροβολή. Το έκανα για την αγάπη μου για την ομάδα. Μπορείτε να ρωτήσετε και τον Άγγελο Διγκόζη, στον οποίο, όποτε με έλεγε πρόεδρο, του απαντούσα να μην με ξαναπεί έτσι και ότι με λένε Χρήστο…».

 

-Έχετε υπάρξει τα τελευταία χρόνια χορηγός και στον Αστέρα Αμαλιάδας, μια άλλη μεγάλη ομάδα της Ηλείας. Τον τελευταίο καιρό ακούγονται διάφορα σενάρια για πιο ενεργό εμπλοκή σας τη νέα σεζόν. Τι ισχύει;

«Εκείνο το οποίο έχω μάθει από το σπίτι μου, είναι να τιμώ δυο πράγματα. Το πρώτο είναι ο τόπος που γεννήθηκα. Που είναι ο Πύργος. Γι’ αυτό και ο Πανηλειακός είναι η ομάδα μου και ποτέ δεν το έκρυψα άλλωστε. Το δεύτερο όμως που έμαθα, ήταν να τιμώ και τον τόπο ο οποίος μου δίνει ψωμάκι να φάω, εγώ, αλλά και άλλα 55 άτομα που εργάζονται στις άλλες επιχειρήσεις μου. Σας είπα και πριν, ότι εγώ δεν θα γίνω ποτέ επαγγελματίας παράγοντας. Δεν έχω την μέθοδο της μαϊμούς, να πιάνω το ένα κλαδί και να αφήνω το άλλο.

“Δεν μπορώ να βαφτιστώ παράγοντας”

Ήμουν από τους πρώτους που πέρσι είχα την αγωνία για το τί θα γίνει με τον Αστέρα. Μπορούν να το επιβεβαιώσουν και τα άτομα που ήταν στα πράγματα, όπως ο Βασίλης Χριστοδουλόπουλος. Παράγοντας δεν είμαι όμως. Αν ζητηθεί η βοήθειά μου, από άτομα τα οποία με στηρίζουν καθημερινά στις επιχειρήσεις μου, ναι, θα βοηθήσω. Θα βοηθήσω όπως βοηθώ και άλλες ομάδες και σε άλλα αθλήματα. Μόνο όμως σαν χορηγία. Δεν μπορώ να βαφτιστώ παράγοντας. Ο Πανηλειακός είναι η ομάδα της καρδιάς μου. Με αυτή μεγάλωσα, με τον πατέρα μου. Ο Αστέρας είναι μια ομάδα που θέλω να είναι υγιής, να εκπέμπει υγεία και εννοείται αν θα μου ζητηθεί, θα βοηθήσω, όπως βοηθώ κάθε χρόνο και άλλες ομάδες της περιοχής».

 

-Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο η Ηλεία δεν έχει ούτε μια ομάδα στις επαγγελματικές κατηγορίες; Και αναφερόμαστε ιδιαίτερα στις δυο πιο μεγάλες πόλεις, τον Πύργο και την Αμαλιάδα;

«Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος έχω μεγαλώσει στον Πύργο, αλλά ζω στην Αμαλιάδα. Δυστυχώς επειδή τώρα πια δεν υπάρχει κάποιος μεγάλος Σάκης Σταυρόπουλος, να πάρει την ομάδα από το χέρι και να την οδηγήσει όσο πιο ψηλά γίνεται -μακάρι να υπήρχε-, ξέρω ότι αν το πω θα ακουστεί προκλητικό για κάποιους. Δυστυχώς, για να γίνει αυτό, να δούμε μια ομάδα ψηλά, πρέπει επιτέλους αυτές οι δυο πόλεις να συνυπάρξουν και να ενωθούν για το καλό τους. Και αυτό μπορώ να το λέω εγώ, γιατί όπως σας είπα έχω μεγαλώσει στον Πύργο, αλλά ζω στην Αμαλιάδα. Βέβαια αναρωτιέμαι από τη στιγμή που δεν μπορούν οι δυο πόλεις αυτές να συνεννοηθούν για ένα νοσοκομείο, πώς θα το κάνουν αυτό για μια ποδοσφαιρική ομάδα. Ακούγεται πολύ ρομαντικό και ξέρω ότι μπορεί να μην γίνει ποτέ. Όμως θεωρώ ότι είναι η μόνη λύση»

-Είπατε ρομαντικό! Μήπως δεν είναι ρομαντικό, αλλά αυστηρά τεχνοκρατικό; Ρομαντικό ας πούμε θα ήταν υπάρχουν και οι δυο ομάδες, να παίζουν αντίπαλες και να «σκοτώνονται» όπως παλιά:

«Μπορεί να είναι και έτσι. Μπορείτε να το πείτε και τεχνοκρατικό. Με ρωτήσατε γιατί όμως δεν μπορούν να ανέβουν σε μια επαγγελματική κατηγορία. Θεωρώ ότι είναι η μοναδική λύση. Εκτός κι αν αύριο το πρωί βρεθεί ένας Σάκης Σταυρόπουλος. Και ειλικρινά πιστεύω ότι υπάρχουν άτομα τα οποία πιστεύουν σε αυτό το εγχείρημα. Το πόσο δύσκολο είναι, το ξέρουμε όλοι πάρα πολύ καλά».

-Θεωρείτε απαραίτητη τη στήριξη των Δήμων στις ομάδες και με ποιο τρόπο;  Ή οι ομάδες είναι καθαρά υπόθεση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας;

«Αν μια ομάδα καταρτίζει ένα business plan, το οποίο περιλαμβάνει μέσα στήριξη του Δήμου, τότε έχει αποτύχει. Μια ομάδα δεν έχει ανάγκη να στηρίζεται σε κανέναν Δήμο. Ο Δήμος, έχει υποχρέωση να προσφέρει κάποιες υποδομές, κάποιες εγκαταστάσεις. Τα βασικά που μπορεί να έχει μια πόλη. Και από εκεί και πέρα, η ομάδα αυτή να στηρίζεται στον κόσμο της και στη διοίκηση. Διάβασα ένα άρθρο που έλεγε ότι ο Δήμος βοηθάει πολύ τον Ασπρόπυργο. Διάβασα και ένα σχόλιο που έκανε ένας. Και επιτρέψτε μου να συμφωνήσω με αυτό το σχόλιο! Καμία ομάδα δεν έχει ανάγκη τον Δήμο, αν πηγαίνουν χίλια άτομα κάθε Κυριακή στο γήπεδο…».

spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

Δημοφιλέστερα