ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

«Πάω, πάω Βάρδα»-Η ιστορία που κρύβεται πίσω από τον ύμνο των Ταύρων (βίντεο)

Πόσοι και πόσοι, είτε στο γήπεδο, είτε εκ περιτροπής δεν έχουν ακούσει ολόκληρο, ένα μέρος, ή έστω το ρεφρέν του ύμνου του Παμβουπρασιακού. Το θέμα είναι πόσοι γνωρίζουν τι σημαίνουν οι στίχοι αυτοί, γιατί γράφτηκαν, δηλαδή με ποια αφορμή και πότε.

 

Το ilia.news, επιχειρεί σήμερα να κάνει τους παλαιότερους να θυμηθούν και τους νεότερους να μάθουν, για τον ιστορικό πλέον ύμνο του ΠΑΟ Βάρδας. Θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω δεκαπέντε χρόνια, σε μια εποχή που εκτός του Πανηλειακού, καμία άλλη ομάδα στην Ηλεία δεν είχε τον δικό της ύμνο.

‘Ηταν η εποχή, στην οποία ο Παμβουπρασιακός, με τον Βασίλη Τσιρίκο Πρόεδρο και τον Κωστα Αναγνωστόπουλο Αντιπρόεδρο, ανέβηκε στη Football League, την τότε επαγγελματική Γ΄ Εθνική. Ήταν η πρώτη φορά που μια ομάδα της Ηλείας εκτός Πύργου, θα ανέβαινε σε επαγγελματική κατηγορία. Ήταν κάτι σαν… όνειρο, ένα θαύμα για τη μικρή Βάρδα, καθώς κάτι ανάλογο δεν είχαν πετύχει ιστορικές ομάδες όπως ο Αστέρας Αμαλιάδας ή ο Αίας Γαστούνης. Γιατί μπορεί μεν ο Αστέρας να είχε ανέβει στη Β΄ Εθνική, όμως το 1972 που συνεβη αυτό,  δεν ήταν ακόμα επαγγελματική κατηγορία.

«Από την άνοδο στη Δ΄ Εθνική, η τριετία που ακολούθησε μετά την έλευση και του Μίκι, αλλά και αργότερα με τον Βασίλη Λίγκα Πρόεδρο, ήταν μια πενταετία ανεπανάληπτη για τον Παμβουπρασιακό. Ήταν μια πενταετία που πέρασαν πολύ μεγάλοι παίκτες από την ομάδα», θυμάται ο τότε Γενικός Αρχηγός της ομάδας, Γιώργος Κόλλιας και συνεχίζει:

«Ο Κουτσογιαννόπουλος, ο Μπαλάσκας, ο Λάζαρης, ο Μαντάς, ο Γούρμος στα ντουζένια του, ο Νικολετάκης, ο Τρυφωνόπουλος ήταν παίκτες μεγάλου βεληνεκούς, οι οποίοι έδωσαν βαρύτητα στην ομάδα. Παίκτες που στην πλειοψηφία τους είχαν παίξει στη Β΄ Εθνική και άντεχαν στην πίεση. Ίσως αν δεν είχε η ομάδα εκείνες τις προσωπικότητες, δεν θα μπορούσαμε να κερδίσουμε το παιχνίδι με τη Ζάκυνθο. Ποιον να πρωτοθυμηθώ. Τον Καράμπελα που έπαιξε την πρώτη χρονιά και αργότερα έκανε καριέρα στην Ισπανία. Τους μικρούς, τον Γιώργο Πολίτη, τον αείμνηστο Βαγγέλη Πασπαλιάρη. Είναι μια εποχή η οποία χαράχτηκε στη μνήμη όλων των Βαρδαίων και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το μέλλον».

Και πράγματι, εκείνη την εποχή, στο «Γρηγόριος Καλάκος»,  κατέφθαναν πολλοί θεατές, όχι μόνο από τη Βάρδα, αλλά και από όλες τις γύρω περιοχές, τόσο της Ηλείας, όσο και της Αχαΐας. Γύρω περιοχές, όπως από το Βουπράσιο, τα Σαγέικα, το Λάππα, αλλά και από την Ηλεία. Με αποκορύφωμα εκείνο το ματς με τη Ζάκυνθο, ντέρμπι κορυφής, στο οποίο ο κόσμος δεν χωρούσε στο γήπεδο της Βάρδας. Ήταν μια εποχή, που η κάθε Κυριακή ήταν γιορτή για τη Βάρδα, που νέοι, γέροι, γυναίκες και παιδιά, όλη η Βάρδα, ήταν στο… πόδι για τα ματς της ομάδας!

Το σλόγκαν της κάθε Κυριακής, ήταν το «πάω Βάρδα» για όλους εκείνους.

Εκείνη η επιτυχία, συνεπήρε φυσικά τους πάντες. Ένας από αυτούς, ήταν ο μετέπειτα Πρόεδρος της ομάδας, Βασίλης Λίγκας, ο οποίος αποφάσισε να κάνει κάτι για να γραφεί ο ύμνος της ομάδας. Ζήτησε λοιπόν από τον πεθερό του τότε, γνωστό καλλιτέχνη πανελλαδικά, τον Γιάννη Φλωρινιώτη, να γράψει τον ύμνο του Παμβουπρασιακού. Ο Φλωρινιώτης και οι συνεργάτες του έγραψαν τον ύμνο και τον ενορχήστρωσαν.

Οι στίχοι του ύμνου

«Μαζί και ενωμένοι, εμείς σκαλί-σκαλί

τη Βάρδα ανεβάσαμε στη τρίτη εθνική, στην τρίτη εθνική

κανείς δεν το περίμενε, σε όλη την Ελλάδα

πως η ιστορία θα έγραψε, ετούτη η ομάδα, ετούτη η ομάδα

Πάω πάω Βάρδα, περήφανους μας έκανε, σε όλη την Ελλάδα

Πάω, πάω Βάρδα, το τέλος ας ανήκει

σε τούτη την ομάδα, σε τούτη την ομάδα.

———————————————————————–

Εμπρός και ενωμένοι, ξανά όλοι μαζί

Τη νίκη να την πάρουμε, κι αυτή την Κυριακή

Κι αυτή την Κυριακή

Ομάδα ομαδάρα μου, για σένα τραγουδώ

Και όπου και να παίζεις, εγώ σε ακολουθώ

Εγώ σε ακολουθώ

———————————————————————————-

Πάω, πάω Βάρδα, περήφανους μας έκανε, σε όλη την Ελλάδα

Πάω πάω Βάρδα, το τέλος ας ανήκει

σε τούτη την ομάδα

Σε τούτη την ομάδα».