Με λόγο που ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα στην αγανάκτηση και το λεπτό χιούμορ, οι κάτοικοι του Περιστερίου απαντούν στην από 31 Ιανουαρίου 2026 επιστολή της Ιεράς Μονής Αγίων Θεοδώρων Αροανίας, επιλέγοντας να σταθούν όχι μόνο στο περιεχόμενο των διεκδικήσεων αλλά και στον ιδιαίτερο συμβολισμό της ημερομηνίας.
Δεν παραλείπουν να υπενθυμίσουν ότι την ημέρα εκείνη τιμώνται οι Άγιοι Ανάργυροι — οι άγιοι που «δεν λαμβάνουν χρήματα για τις υπηρεσίες τους» — ενώ στις επιμνημόσυνες δεήσεις επαναλαμβάνεται η φράση «πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα». Ο παραλληλισμός δεν περνά απαρατήρητος. Με αιχμηρή ειρωνεία, οι συντάκτες της απάντησης αφήνουν σαφείς υπαινιγμούς για τη χρονική αλλά και ηθική συγκυρία της διεκδίκησης, υπονοώντας πως η επιλογή της ημερομηνίας μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Πίσω από το καυστικό ύφος, ωστόσο, διατυπώνεται μια απολύτως ξεκάθαρη θέση. Τα σπίτια και τα χωράφια στο Περιστέρι — όπως επισημαίνεται — αποτελούν ιδιοκτησίες που μεταβιβάστηκαν με νόμιμα συμβόλαια από γενιά σε γενιά. Πρόκειται για περιουσίες που καλλιεργούνται αδιάλειπτα επί δεκαετίες, αποτελώντας καρπό κόπου και οικογενειακής συνέχειας. Οι κάτοικοι απορρίπτουν κατηγορηματικά κάθε αναφορά ότι οι εκτάσεις αυτές συνιστούν τμήμα του Μετοχίου Ρετεντούς, χαρακτηρίζοντας αβάσιμη οποιαδήποτε σχετική σύνδεση.
Η φράση «θεόπνευστες εμπνεύσεις», που χρησιμοποιείται σκωπτικά στην επιστολή απάντησης, αποτυπώνει τη διάθεση αντίστασης σε κάθε αμφισβήτηση της γης και του μόχθου τους. Για τους κατοίκους, το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό ή ιδιοκτησιακό· είναι βαθιά υπαρξιακό, συνδεδεμένο με την ιστορία, την ταυτότητα και την αξιοπρέπειά τους.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η τοπική κοινωνία δεν προτίθεται να αποδεχθεί αδιαμφισβήτητα διεκδικήσεις που, όπως υποστηρίζει, δεν εδράζονται σε σύγχρονα νομικά δεδομένα αλλά σε ερμηνείες του παρελθόντος. Και αν πράγματι «πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα», όπως υπενθυμίζουν, τότε — κατά την άποψή τους — η ματαιότητα δεν μπορεί να βαραίνει τους ανθρώπους που εργάστηκαν τη γη τους, αλλά εκείνους που επιχειρούν σήμερα να την επαναδιεκδικήσουν.
Η υπόθεση αναμένεται να εξελιχθεί τόσο σε νομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Μέχρι τότε, το Περιστέρι δείχνει αποφασισμένο να υπερασπιστεί όχι μόνο τα συμβόλαιά του, αλλά και τη συλλογική του μνήμη.
Ανακοίνωση
Λάβαμε στις 14.02.2026 (ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με το εορτολόγιο, είναι Ψυχοσάββατο και τιμάται η μνήμη των Ουαλεντίνου Ιερομάρτυρος και Ουαλεντίνου Επισκόπου) την από 31.01.2026 επιστολή της Ιεράς Μονής Αγίων Θεοδώρων Αροανίας (ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2026, τιμάται η μνήμη των Αγίων Κύρου και Ιωάννου των Αναργύρων, της Αγίας Αθανασίας και των τριών θυγατέρων αυτής), με την οποία καλούμεθα να συνεισφέρουμε στην επίλυση του αναφερόμενου σε αυτήν «προβλήματος» του Μετοχίου της Μονής στη θέση Ρετεντού.
Καθώς γίνεται ευκόλως αντιληπτό, η Ηγουμένη και το Ηγουμενοσυμβούλιο της Μονής, το πρωί της 31ης Ιανουαρίου, παραμονή της ενάρξεως του Τριωδίου, ετέλεσαν πρώτα Θεία Λειτουργία εις μνήμην των Αγίων Αναργύρων (που σημαίνει εκείνων που δεν λαμβάνουν χρήματα για τις υπηρεσίες τους), αλλά και επιμνημόσυνη δέηση (όπου, αν δεν μας απατά η μνήμη μας, αναφέρεται πλειστάκις ότι «πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα»). Αφού εξήλθαν από το Καθολικό της Μονής, είχαν τη θεάρεστη —το δίχως άλλο— έμπνευση, μάλιστα με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου, να μας κοινοποιήσουν ότι αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και ότι η λύση είναι να εκποιηθούν τα σπίτια και τα χωράφια μας.
Δεν γνωρίζουμε αν όλα αυτά, δηλαδή η έγερση ψευδών διεκδικήσεων εις βάρος των φτωχών, αποτελούν επίνευση του Αγίου Πνεύματος ή αποτέλεσμα επισκέψεων στελεχών, με εμπειρία στη διαχείριση μοναστηριακών διεκδικήσεων, καθώς και των αναπόφευκτων εταιρειών εκμετάλλευσης και ανάπτυξης μεγάλων εδαφικών εκτάσεων που τους ακολουθούν. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι το Περιστέρι ουδέποτε υπήρξε ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής Αγίων Θεοδώρων Αροανίας, με οποιονδήποτε τρόπο, και μάλιστα ως τμήμα του Μετοχίου της Ρετεντούς.
Επειδή η εγκατεστημένη στη Μονή αδελφότητα δεν έχει συμπληρώσει ούτε είκοσι έτη, θα της συνιστούσαμε να περιορίσει τις ορέξεις της εκεί όπου πράγματι υφίσταται περιουσία της Μονής.
Επειδή, λοιπόν, εκείνο το Ψυχοσάββατο η αδελφότητα ήταν προφανώς απασχολημένη με άλλα ζητήματα, θα θέλαμε να της υπενθυμίσουμε τη ρήση του Κυρίου:
«οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται» (Ματθ. 18:7)
