Σε προηγούμενο άρθρο, περιγράψαμε την οικονομική καταστροφή που θα υποστούν οι Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων της χώρας, αν δεν ολοκληρωθούν τα πρωταθλήματα. Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι η βάση της ποδοσφαιρικής πυραμίδας της χώρας, θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και το ερώτημα είναι πώς η ΕΠΟ προτίθεται να στηρίξει τα πόδια της, τα οποία εάν συνεχιστεί όλο αυτό, δεν θα μπορούν πια να σταθούν όρθια.
Χθες κιόλας, η Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι θα διατεθούν 330.000 ευρώ σε κάθε μια από τις 14 ΠΑΕ της Σούπερ Λιγκ 1. Δηλαδή με άλλα λόγια, ομάδες οι οποίες μπορεί να πετάξουν και 3.000.000 για ένα χειμωνιάτικο… παλτό, θα επιχορηγηθούν με 330.000 ευρώ, με χρήματα της UEFA που προέρχονται από το «ταμείο αλληλεγγύης» της UEFA. Γιατί το πρόγραμμα solidarity, σημαίνει στα ελληνικά “αλληλεγγύη” και είναι μια προσπάθεια τη ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας, να επιστρέψει μερικά από τα τεράστια ποσά που εισπράττει από τις διοργανώσεις της, σε οικονομικά ασθενέστερες χώρες και ομοσπονδίες, έτσι ώστε να μπορέσουν να σταθούν και αυτές στα πόδια τους και να καταστούν μελλοντικά πιο ισχυρές, υποσχόμενες έναν ακόμα καλύτερο συναγωνισμό. Αποτελεί εξάλλου δόγμα στον αθλητισμό, ότι η άμιλλα επιτυγχάνεται μέσα από την επιβίωση του ασθενέστερου και όχι την ολική εξόντωσή του, καθώς χωρίς αντίπαλο, δεν μπορεί να υπάρξει παιχνίδι, άρα και ποδόσφαιρο.
Το πρόγραμμα αυτό, αποσκοπεί στην κατασκευή αθλητικών κέντρων, κτιριακών υποδομών στο ποδόσφαιρο, αλλά και σε σημαντική στήριξη στην ανάπτυξη, όπως οι μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες, το γυναικείο ποδόσφαιρο, αλλά και γενικά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, η βάση της πυραμίδας του ποδοσφαίρου. Κάποια από τα χρήματα του προγράμματος αυτού, έχουν στηρίξει την κατασκευή μεγάλων και σύγχρονων εθνικών σταδίων σε οικονομικά ασθενέστερες χώρες, στάδια που εγγυώνται την ασφάλεια των θεατών. Μάλιστα έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο, για κάθε μεγάλο ή μικρότερο γήπεδο που κατασκευάζεται, ομάδες, τοπική αυτοδιοίκηση και άλλοι φορείς, να επενδύουν και αυτοί χρήματα και έτσι να επιτυγχάνεται ένα καλύτερο αποτέλεσμα.
Με άλλα λόγια, το πρόγραμμα solidarity της UEFA, τη δεδομένη χρονική στιγμή, θα μπορούσε να καλύψει σημαντικές ανάγκες του ελληνικού ποδοσφαίρου, πολύ σημαντικότερες από το να καταλήξει στα ταμεία των μεγάλων ΠΑΕ, οι οποίες τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης από την Πολιτεία, επιτρέποντας τη διεξαγωγή του Πρωταθλήματος της Super League 1.
Μεγάλη ανάγκη οικονομικής στήριξης, έχουν οι μικρές επαγγελματικές κατηγορίες, οι οποίες ακόμα δεν μπορούν να παίξουν, ενώ και η Γ΄ Εθνική, η οποία ξεκίνησε χωρίς θεατές, χωρίς τηλεοπτικό πάροχο και με τα έσοδά της περιορισμένα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αδυνατούν πολλές από αυτές τις ομάδες να επιστρέψουν στις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις. Και για το τέλος, η βάση της πυραμίδας, οι τοπικές Ενώσεις, των οποίων το αύριο είναι επισφαλές, καθώς τα έσοδά τους θα μειωθούν δραματικά.
Το ερώτημα λοιπόν από δω και πέρα, είναι τί προτίθεται να κάνει η διοίκηση της ΕΠΟ για να στηρίξει και τις ομάδες των μικρών κατηγοριών, αλλά και τις Ενώσεις μέλη της. Από τη στιγμή που κάθε «ψήφος» ΠΑΕ της Σούπερ Λιγκ 1, κοστολογείται στα 330.000 ευρώ, πόσα ευρώ πρέπει να πάρουν οι υπόλοιποι «ψήφοι»-μέλη της ΕΠΟ, δηλαδή οι Ενώσεις. Πόσα πρέπει να λάβει η Ένωση Β΄-Γ΄ Εθνικής και πόσα εν τέλει πρέπει να λάβουν και οι ομάδες οι οποίες αγωνίζονται στη Γ΄ Εθνική, μια κατηγορία η οποία μαζί με την Εθνική Ελλάδας και το Κύπελλο Ελλάδας, αποτελούν τις βασικότερες πηγές εσόδων της ΕΠΟ.
Σε μια χρονική περίοδο στην οποία το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο γονατίζει εμπρός στα αδιέξοδα που δημιούργησε το λουκέτο στην αγορά και τις διοργανώσεις, η «αλληλεγγύη» προς αυτούς θα πρέπει να είναι έμπρακτη και όχι μόνο στα λόγια και με εκδήλωση καλών προθέσεων. Αν βέβαια θέλουμε να υπάρχει ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και στο μέλλον…
Δείτε εδώ το πόσο μεγάλο είναι το πλήγμα που θα υποστούν οι τοπικές ΕΠΣ αν δεν επαναρχίσουν τα πρωταθλήματα:
Ποδόσφαιρο: Έχουμε σκεφτεί τί θα γινόταν αν δεν άρχιζαν τα τοπικά πρωταθλήματα;
