Σε κλίμα συγκίνησης η τελετή ονοματοδοσίας του υπαίθριου χώρου άθλησης της Βουλιαγμένης Πηνείας σε “Γυμναστήριο Κωνσταντίνα – Ελένη Δημητροπούλου”
Σε μια ατμόσφαιρα φορτισμένη από συγκίνηση και υψηλό συμβολισμό, πραγματοποιήθηκε στην Κοινότητα Βουλιαγμένης Πηνείας η τελετή ονοματοδοσίας του υπαίθριου χώρου άθλησης, σε «Γυμναστήριο Κωνσταντίνα – Ελένη Δημητροπούλου», αποτελώντας ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του 14χρονου κοριτσιού, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2023.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με τέλεση τρισάγιου στη μνήμη της αδικοχαμένης μαθήτριας, ενώ ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια της τιμητικής επιγραφής. Η πρωτοβουλία αυτή, μετουσίωσε τη συλλογική ανάγκη της τοπικής κοινωνίας να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη ενός δικού της παιδιού, συνδέοντάς την με τη ζωντάνια και την ελπίδα που πρεσβεύει ο αθλητισμός.
Στην τελετή παρευρέθηκαν -μεταξύ άλλων- ο Δήμαρχος Ήλιδας κ. Χρήστος Χριστοδουλόπουλος και μέλη της Δημοτικής Αρχής, ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας κ. Νικόλαος Κοροβέσης, ο Βουλευτής Ηλείας κ. Μιχάλης Κατρίνης, ο διευθυντής του Γυμνασίου Εφύρας κ. Νίκος Γκρίλλας, η οικογένεια και οι συμμαθητές της μικρής Κωνσταντίνας, καθώς και πλήθος κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
Στον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Βουλιαγμένης κ. Νικόλαος Μπιλίρης, τόνισε πως ο νέος αυτός χώρος αποτελεί ένα πραγματικό «στολίδι» για το χωριό. Εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας για τη χρηματοδότηση και εκτέλεση του έργου, καθώς και προς τον συγχωριανό κ. Θεόδωρο Τρυφωνόπουλο για την ευγενική παραχώρηση της έκτασης. Όπως υπογράμμισε, η συμβολή τους ήταν καθοριστική για τη δημιουργία ενός σύγχρονου σημείου συνάντησης που αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Αναφερόμενος στον ιδιαίτερο συμβολισμό της ημέρας, ο κ. Μπιλίρης σημείωσε πως η απόφαση να φέρει το γυμναστήριο το όνομα της Κωνσταντίνας – Ελένης δεν είναι μια απλή τυπική πράξη, αλλά μια δέσμευση απέναντι στη μνήμη της. Εξήγησε ότι επιδίωξη όλων ήταν το όνομα του κοριτσιού να συνδεθεί με τη νέα γενιά και τις χαρές της ζωής, όλα εκείνα που η ίδια δεν πρόλαβε να χαρεί. Κλείνοντας, ευχήθηκε ο χώρος να γεμίζει καθημερινά με παιδικές φωνές, αποδεικνύοντας ότι η τοπική κοινωνία παραμένει ενωμένη και με σεβασμό απέναντι στην απώλεια.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ανάγνωση ενός ποιήματος που έγραψε η κάτοικος της Βουλιαγμένης κα Γιώτα Μπιλίρη, ως ελάχιστο φόρο τιμής στην Κωνσταντίνα – Ελένη:
«Οι βάρκες από μενεξελί χαρτί δε λιώνουν»
Κωνσταντίνα: Μικρό κοριτσάκι ως τις 10:00 το βράδυ. Ξαφνικά διυλίζομαι. Σταγόνες φιλιά φωσφορίζουν στον χρόνο σαν φρέσκο τυπογραφικό μελάνι. Βιαστικά τις τρυπώνω σε ταξίδι ανήκουστο. Παίρνει φόρα η μεγάλη καρδιά μου. Με ανάσες αναμετριέται μαζί τους στο τρέξιμο. Αναδύομαι. Παράξενη πολιτεία εδώ. Αντιστρέφονται όλα. Αναποδογυρίζω τη γήινη φύση μου. Παίρνει φορά προς τα πάνω προς το κέντρο της μοίρας μου. Από χαρτί μενεξελί διπλώνω μια βάρκα (εσύ μου το έμαθες) πρώτα στα δυο, μετά στα τέσσερα, στα οχτώ… στα δεκατέσσερα τσακίζω τα πανιά. Με τα εφτά νερά στη στέλνω, μπαμπά, του ουράνιου τόξου
της μαμάς. Την αγγίζεις στο στήθος. Γιατί βάζεις για άγκυρα στεφάνι ακάνθινο! Είναι βαρύ θα σε τραβήξει στον βυθό! Απάντησες: «Κοστίζει δάκρυα το εφήμερο άγγιγμα· θα πνιγώ μαζί με τους χειμώνες μου.» Μα, στην έφτιαξα από χρώμα μενεξελί που δε σβήνει ποτέ. Για άγκυρα δέσε ένα μπλε τριαντάφυλλο ποτέ δε μαραίνεται. Έλα, μπαμπά μου, ρίξ’ τη στο νερό… (10:00 το βράδυ…)
(Στην Κωνσταντίνα, Δευτέρα 6-2-2023, 10:00 το βράδυ)
