ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Όταν η ΕΠΣ Ηλείας αποχαιρετούσε τη δική της Αλεξάνδρεια!


Έτος 1969! Η Ηλεία, με απόφαση του τότε Γενικού Γραμματέα αθλητισμού Κωνσταντίνου Ασλανίδη, μετά από εισήγηση του Ν.Ε.Σ.Α. Ηλείας Αθανασίου Κοντογιώργη, κάνει τη δική της «επανάσταση». Θα πάρει την ιστορική απόφαση, να αποσχιστεί από την ΕΠΣ Αχαΐας με έδρα την Πάτρα. Θα ιδρύσει τη δική της Ένωση, με έδρα τον Πύργο. Κοντά της, θα έχει και τη Ζάκυνθο. Η δυναμική των σωματείων Ηλείας και Ζακύνθου, τα οποία ήθελαν τα δικά τους πρωταθλήματα, τη δική τους ανεξάρτητη παρουσία στην ΕΠΟ, ήταν τέτοια, που ακόμα και το καθεστώς της 21ης Απριλίου δεν μπορούσε να κλείσει τα μάτια.

 

Μπαίναμε εξάλλου σε μια εποχή, στην οποία το ποδόσφαιρο αποκτούσε τεράστια δυναμική και μαζικότητα και ήταν πλέον ώρα να δημιουργηθούν νέοι φορείς και νέα κέντρα αποφάσεων. Το συγκεκριμένο νόμισμα βέβαια, όπως και όλα στη ζωή, έχουν δυο όψεις. Αυτό που τότε κέρδισε η Ηλεία, δημιουργώντας τη δική της ανεξάρτητη Ένωση, έμελλε λίγα χρόνια μετά, να διεκδικήσει και η Ζάκυνθος από μόνη της.

Ήταν το έτος 1988, όταν και ήρθε η ώρα η δυναμική που ραγδαία ανέπτυσσε όπως είπαμε το ποδόσφαιρο, να «αφυπνίσει» του ζακυνθινούς, να κάνουν τη δική τους «επανάσταση» και να αποφασίσουν να αποσχιστούν. Να ακολουθήσουν τον δικό τους ανεξάρτητο δρόμο. Είχε έρθει η ώρα, η ΕΠΣ του «Πύργου», όπως συνηθίζαμε να τη λέμε τότε για συντομία αφού ξεπερνούσε τα σύνορα της Ηλείας, να χάνει τη Ζάκυνθο.

Μάταιες οι προσπάθειες των Ηλείων παραγόντων, του τότε Προέδρου Άγγελου Αναστασόπουλου, να μην παρασυρθούν σε μια τέτοια απόφαση, καθώς από μόνο του το νησί, με τα λιγοστά σωματεία, δεν θα μπορούσε να αντέξει μια τέτοια πρόκληση και μοιραία θα απομονωνόταν.

Η απόφαση ήταν ειλημμένη και ακόμα και την ύστατη ώρα, όταν οι απεσταλμένοι από τη Ζάκυνθο, έφτασαν στον Πύργο, για να πάρουν κάποια έγγραφα, μέρος ενός τυπικού πλέον διαδικαστικού, δεν έπαιρναν κουβέντα. Εις μάτην, η υπάλληλος η οποία έκανε ότι θα καθυστερούσε να βρει τα έγγραφα, μπας και τους έπειθαν οι δικοί μας να πάρουν την απόφαση πίσω. Η απάντηση των ζακυνθινών ήταν αφοπλιστική, όπως λέει ο αστικός μύθος. «Κάντε λίγο γρήγορα, γιατί θα χάσουμε το βαπόρι στην Κυλλήνη», είπαν.

Εκείνη τη χρονιά, ιδρύθηκε και επίσημα η ΕΠΣ Ζακύνθου, διοργάνωσε το δικό της Πρωτάθλημα.

 

Στη φωτογραφία, η ομάδα της Ζακύνθου, το 1988, την τελευταία φορά που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Ηλείας.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.

Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν

ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·

μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,

πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,

κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι

με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,

ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,

τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,

κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Καβάφης