16.9 C
Pýrgos
Κυριακή, 28 Νοεμβρίου, 2021

Αλεξάνδρα Λυκοκανέλλου: 15/10 παγκόσμια Ημέρα Αγρότισσας…

spot_img

Δύσκολη μέρα για την Ηλεία μας!!

Δύσκολη μέρα και για τη γυναίκα αγρότισσα της Ελλαδας!!

Η αγρότισσα που έβλεπε τους κόπους της και το βιός της να χάνονται μεσα σε λιγα λεπτά απ την καταιγίδα!!!

Η γυναίκα της υπαίθρου,η γυναίκα του χωριού αποτελεί πρότυπο διαχρονικό στο πέρασμα των χρόνων!!

Ειδικά η γυναίκα αγρότισσα μάνα ειναι αυτή που με τα ροζιασμένα δάχτυλα και το ρυτιδωμένο πρόσωπο ήταν και είναι ο στυλοβάτης του νοικοκυριού!!

Η γυναίκα αγρότισσα,είναι αυτή που σήμερα δεν παίρνει την πενιχρή αγροτική σύνταξη γιατί μέσα στην οικονομική της δυσπραγία δεν μπορούσε να πληρώσει ολες τις εισφορές στον ΟΓΑ και ετσι…τόσο αναιδώς και αναξίως τιμωρείται για αυτό το “αμαρτημά”της!!

Η γυναίκα αγρότισσα που αγωνίζεται κάτω από αντίξοες συνθήκες και συμβάλει στην Οικονομία της οικογένειας δεν τυγχάνει δίκαιης αντιμετώπισης ακόμα,από τη λεγόμενη κρατική μηχανή και μέριμνα έστω και αν είναι η γυναίκα που διατήρησε και μεταλαμπάδευσε στις νεότερες γενιές ήθη,έθιμα,αξίες,ιδανικά,πολιτισμό….

Προσωπικά υποκλίνομαι στην Αγρότισσα μάνα μας,στην αγρότισσα γιαγιά μας!!

Χρόνια σας πολλά και με Αγάπη   και με Σεβασμό,Σας ευχαριστούμε.!!

Η Διεθνής Ημέρα Αγρότισσας καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 18 Δεκεμβρίου 2007 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Οκτωβρίου για να υπενθυμίζει τη συμβολή της γυναίκας στην αγροτική παραγωγή και την αγροτική κοινωνια εν γένει,αλλά και τις προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει.

Ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος,με το δικό του γλαφυρό και πικρόχολο τρόπο,παρουσιάζει στο ποίημα του “Αγρότισσα”την ζωή της γυναίκας στην υπαιθρο:

 

“Σαν ένιωσε πως ήρθε η

ώρα της,

 

κάλεσε τους δυο γιούς

της κι έκανε τη διαθήκη της.

 

Μοίρασε δίκαια το λιόδεντρα,τ αμπέλι,

το μποστάνι,τη γελάδα,το γαϊδούρι.

 

Κι ύστερα κάλεσε τις

έγκυες νύφες της,να φτιάξουν τις

λαμπάδες της ταφής της.

 

Απ το αχυρένιο στρώμα της,

το μάτι της

νοικοκυράς επέβλεπε,

 

διόρθωνε,αυτό ή εκείνο,

παρακολουθούσε τη δουλειά.

 

Τους όριζε σχήμα και μέγεθος,

έδινε  την καλη της συμβουλή.

 

Να ξέρουν,είπε,για τα βαφτίσια.

 

Σαν τέλειωσε κι αυτό,

έκλεισε τα ματια της,

 

μα δε μπορούσε ακόμη να πεθάνει.

 

Και τότε πρόσταξε ν ανάψουν τις λαμπάδες.

 

Στο γλυκό του φέγγους

είδε τα χέρια της λιγνά,

στεγνά,

 

πανίσχυρα, σαν των αγίων,

σαν ξερά δέντρα που ιδωσαν

πολύ καρπό.

 

Άγια χέρια,

 

πελεκημένα απ τη λάτρα

του σπιτιού και του αγρού.

 

Κείνη την ώρα,αγάπησε

τα χέρια της.

 

Χαμογέλασε απόμακρα κι

αποκοιμήθηκε σα να ήταν

είκοσι χρονών κοριτσάκι.

 

Οι δυο της νύφες

σταυρώσανε τα χερια

τους επάνω απ την κοιλιά τους

 

Κι απόμειναν να την

κοιτάζουν με τα νεα τους

μάτια διάπλατα κι αδάκρυτα.

 

Ύστερα στρωσαν το

τραπέζι,

 

βγήκαν στο κατώφλι,και

φωνάξανε τους αντρες

για το δείπνο.

 

Οι τέσσερις λαμπάδες

φώτιζαν το μεγάλο

καρβέλι.

 

Τώρα θα ξέραν,βέβαια,

και για τα βαφτίσια.

(Γ.Ρίτσος,ποιήματα,τ.3ος,Κέδρος).

 

Αλεξάνδρα Λυκοκανέλλου

Πρόεδρος κοιν.Μελισσας

Ακολουθήστε το Ilia.News στο  και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ηλεία...τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Ilia.News
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

Δημοφιλέστερα